Terug naar hoofdinhoud

Kroniek van het goede leven in Friesland

Zakelijk human interest magazine
Verschijnt tweemaandelijks – jaarabonnement € xxxx
Redactie: Albert van Keimpema
Abonnement: administratie@friesjournaal.nl

Sneekerhof mooiste jachthaven

IRNSUM – Lezers van de Leeuwarder Courant hebben Sneekerhof in Irnsum tot beste Friese jachthaven verkozen. De Sulveren Bolder gaat derhalve naar Iwan (33) en Mirjam (28) de Jong van de winnende jachthaven. Ze zijn hartstikke blij met deze eerste publieksprijs voor fijnste aanlegplaats.

Tientallen pleziervaarders schreven over de haven aan het Prinses Margrietkanaal tegenover Terhorne. Dat het er zo mooi ligt in de luwte van de bomen, dat het er zo rustig en groen is, dat de voorzieningen netjes en schoon zijn, dat je er zo fijn op het terras kunt zitten, dat je er lekker kunt eten, dat de uitbaters behulpzaam en vriendelijk zijn. Dat kinderen er goed kunnen spelen en o ja, de geit en het konijn zijn ook populair. ‘Een gouden plekje’,luidde de teneur.

Mirjam komt uit Grouw en ze studeerde journalistiek, Iwan komt uit Irnsum en hij werkte in de sportorganisatie. Ze woonden hiervoor in Utrecht. Mirjam: ‘Daar hadden we ook een heel leuk leven.’ Tegelijk was er wel eens het idee om samen wat te beginnen. Een camping misschien. Mirjams vader (bouwer van Pikmeerkruisers in Grouw) had in de tussentijd samen met zijn compagnon Sneekerhof gekocht en zocht pachters.

Het ondernemerspaar is aan hun vijfde seizoen in Irnsum bezig. En het gaat goed. Grappig, Iwan weet nog glashelder dat hij bij de opening in zijn toespraak zei dat ze de beste en mooiste jachthaven van Friesland wilden worden. ‘En vijf jaar later is dat zo. Dat is toch heel bijzonder.’

Het is niet vanzelf gegaan. De haven had achterstallig onderhoud en er wordt elke winter dan ook veel geklust en opgeknapt. Hun strategie: elk jaar wat kleine projecten in plaats van een megaklus.

Mirjam: ‘Zo hebben we steeds wat nieuws te bieden.’ Stroomvoorziening, damwand, terras, website, parkeerterrein, picknicktafels: allemaal aangepakt. Voor de kinderen is er dit jaar een nieuwe speeltuin met een trampoline (en een veilig hek er om) aangelegd. Mensen waarderen juist de eenvoudige dingen, is hun ervaring. Dat er geen rommel op het terrein ligt, dat de douches schoon zijn: ‘Het lijkt maar klein, maar dat maakt juist het verschil.’

Ze krijgen trouwens veel hulp van familie. De moeder van Iwan ging in maart enthousiast aan de lenteschoonmaak en zijn vader helpt ook graag een handje. Afgelopen winter timmerden vader en zoon samen loungezitjes voor op het terras.

Sneekerhof heeft 230 ligplaatsen, waarvan 90 procent bezet is, vertelt Iwan. Er zijn mensen die al sinds 1975 een stekje hebben. Voor een enkele overnachting kan de watersporter er trouwens ook terecht. Mirjam: ,,We willen wel graag meer passanten.’’ De grote kracht van Sneekerhof? Hij: ‘Rust, ruimte en natuur. Veel van onze gasten komen uit de stad. Die genieten enorm van vogelgeluidjes, dat zijn ze niet gewend.’ Zij: ‘Dat is ook echt het gevoel dat we mensen willen geven. Dat ze hier op een heel mooie, rustige plek komen. En dat geeft ons ook een ontspannen vakantiegevoel in het werk.’

Rabobank-ploeg wint Heerenveen Regatta

LANGWEER – De zevende editie van de Heerenveen Regatta is gewonnen door Rabobank Heerenveen. In de praam van Klaas Boersma was de ploeg van teamcaptain Wilant Steenhoek over twee manches veruit de beste op de Langweerder Wielen. Tweede en derde werden respectievelijk de DBC Groep en Groenewegen, die in de persoon van Foppe de Haan een watersportende coach aan boord had. Het evenement dat onder fraaie omstandigheden werd gehouden was zeer geslaagd.

De Rabobank had het voordeel dat er van de gasten enkele zwaargewichten ontbraken, alsook de boomlange commercieel directeur Jan Feenstra (wel aanwezig bij de prijsuitreiking), wat bij de lichte bries die er stond minder waterweerstand gaf. De schiftende wind zou wel eens verrassingen kunnen opleveren, maar desalniettemin wist Klaas Boersma in dit ogenschijnlijk gelukzeilen de favorietenrol waar te maken.

De wedstrijd duurde langer dan voorgaande jaren en sommige vrouwen moesten voor een wc-bezoek aan boord van het startschip worden gezet. De start werd als gevolg van de veranderende winrichting twee keer uitgesteld. Bij de bovenboei was het een gedrang van jewelste, maar het aantal aanvaringen viel mee.

De poedelprijs was voor het team van Stolp Holding, welke praam vanwege een sanitaire stop in de rietkraag belandde en daardoor veel terrein verloor.

Het comité, bestaand uit Louis de Boer, Albert van Keimpema, Eddie de Leeuw en Onno Heida, had besloten om na het palaver per loting de teams aan de pramen te koppelen om discussies over voorkeuren te voorkomen. De wedstrijdleiding lag in handen van Eelke Dijkstra van Vaarevents. Met een vloot van 19 pramen was de animo voor de oergezellige Heerenveen Regatta onverminderd groot.

De prijzen werden uitgereikt door Hilda van der Meulen, Miss Nederland 1993. Daarna was er een rijkelijk voorzien buffet (het gastheerschap werd verzorgd door Beijk Catering) met een muzikale omlijsting door Anneke Douma en Agnes Sambrink. Met een afterparty in De Drie Zwaantjes werd het prachtige zeilfestijn afgesloten.

Uitslag (tussen haakjes de teamcaptain)
1 Rabobank Heerenveen (Wilant Steenhoek), DBC Groep (Lilian Ouwerkerk), 3 Groenewegen Advocaten & Notarissen (Pieter de Boer), 4 PMH Investments (Durk van der Meer), 5 Friesland Bank (Rob Dragt), 6 Beijk Catering (Marcel en Fokko van der Velde), 7 Kuiper Verzekeringen (Jacco en Jaap Kuiper), 8 De Heeren geïntegreerde marketing (Gerard Smit), 9 A. Hak Infranet (Willem de Haan), 10 Filter Service (Otto Tulner), 11 Van der Werff Logistics/Metaalhandel De Horne (Arjen Tulner), 12 Gemeente Heerenveen (Elsemarie Oosterveen), 13 NIPA Recreatie/RBMT Bedrijfsmakelaars (Luite Berkenbosch), 14 De Beier BMW (Sybren van der Goot), 15 Beenen Industriële Automatisering (Harry Wiersma), 16 Acera accountants & raadgevers (Peter Paul Koenders), 17 Stolp Holding (Henk Stolp), 18 Siebenga Bouw/Timmerfabriek Heerenveen (Gerrit de Leeuw), 19 Pro Plan Projectontwikkeling (Klaas Postma).

Opmaat voor Kulturele Haadstêd 2018

LEEUWARDEN – De tijd van Saskia van Uylenburgh, vrouw en muze van Rembrandt van Rijn, komt terug in Leeuwarden. De provincie geeft subsidie aan een stichting die op 29 september 2012 uitgebreid stilstaat bij het 400ste geboortejaar van Saskia. Voor nog eens drie andere culturele projecten stelt de provincie ook geld beschikbaar. Het gaat om projecten die geld krijgen uit de subsidieregeling ‘bezinningstoerisme’. Ze tonen aan dat er in Friesland veel activiteiten zijn die passen bij de ambitie om van Leeuwarden in 2018 de culturele hoofdstad van Europa te maken.

Zo was er in mei het project ‘Land van belofte’ waarin wandtapijten van kunstenaar Janpeter Muilwijk werden getoond. Dat gebeurde in zeven kerken, waaronder die in Winsum, Oosterlittens en Leons. De routes konden per fiets, auto of wandelend worden afgelegd. Bij elke tentoonstelling was een inleiding en muziek. Het tweede project was de musical Bonifatius in Dokkum.

In september wordt in Leeuwarden de doop van Saskia van Uylenburgh nagespeeld in de Grote Kerk. Daaraan vooraf is er een bonte optocht in historische kledij, gemaakt door studenten van de modeopleiding van het Friesland College. De tocht loopt van het geboortehuis van Van Uylenburgh via het Oldehoofsterkerkhof naar de Grote Kerk. Ook is er een tentoonstelling, een graffitiproject en een fototentoonstelling ‘1001 Saskia’s’.

Tot slot komen er cultuurreizen in onze provincie. Ze duren elk vijf dagen, vol aandacht voor landschap, bezinning, cultuurhistorisch erfgoed, beeldende kunst en (klassieke) muziek. Het is de bedoeling om in 2013 drie van deze cultuurreizen te organiseren. Operazanger Albert Bonnema (zie foto) is de initiatiefnemer.

Hans Wiegel terug in Lauwersoog

LAUWERSOOG – Als jonge inwoner van het dorpje Ee heeft Hans Wiegel de nog niet afgesloten Lauwerszee van nabij meegemaakt. Opstappen op de veerkade in Oostmahorn om een dagje Schiermonnikoog te beleven. ‘Al bij het vertrek was je vakantie begonnen,’ zei hij in het vernieuwde havenkantoor dat hij net als 22 jaar geleden, toen als commissaris der koningin, officieel opende. Twee gevelsteentjes getuigen van deze openingshandelingen. Misschien zit er ook nog een derde in, want Wiegel maakte met een biertje in de hand een montere en fitte indruk.

In 1969 werd de Lauwerszee afgesloten en sindsdien is er heel veel veranderd. De opstapplaats is nu Lauwersoog waarachter een geweldig natuurgebied is ontloken. Meer watersporters en recreanten zouden deze regio eens moeten ontdekken.

Wat weinig is veranderd zijn de contouren van het havenkantoor c.q. terminal, maar qua voorzieningen is een grote sprong voorwaarts gemaakt, zo liet directeur Wagenborg Passagiersdiensten Ger van Langen zien. Zo zijn er elektronische toegangsportjes geplaatst. Via internet kunnen tickets worden geboekt en het nieuwe systeem bevordert de doorstroom. Wagenborg en Schiermonnikoog willen meer mensen naar het eiland. Dat zijn er nu zo’n 260.000 per jaar en dat moet groeien naar 300.000.

De investering van twee ton betreft verder de verbouw van het kantoor, de inrichting van een shopcentrum met boetieks en het verbeteren van het parkeren. De klus is geklaard door Bouwgroep DijkstraDraisma.

Allingastate heropend

ALLINGAWIER – Landgoed Allingastate is na een restauratie en verbouwing heropend met een High Tea, waarbij burgemeester Hayo Apotheker van Súdwest-Fryslân present was. Allingastate is nu een Bêd & Brochje met een horecafunctie en wordt gerund door Miranda Schilperoort (zie foto). Volgens haar wordt het landgoed dat is gesticht door Âldfaers Erf, een gewilde trouwlocatie. In het midden op de foto kijkt Aldfaers Erf-initiator Yde Schakel toe.

Stormachtige eeuwviering haven Laaxum

LAAXUM – Dat een schuthaven honderd jaar geleden bij Laaxum geen overbodige luxe was bleek tijdens de eeuwviering. Het woei een storm van dik zes en de schuimige koppen stonden op een hol IJsselmeer. Slagregens gierden over land en water. Eigenlijk was het zonde voor het prachtige jubileumfeest dat door dorpsbelang en de Werkgroep Visserij en Scheepvaart was georganiseerd, maar aan de andere kant paste dit hondenweer wel bij de kleinste haven van Europa, zoals de Laaxumer ree in de volksmond ook wordt genoemd.

Allerlei activiteiten waren opgezet. Op de dijk stond een infokraam met documentatie en boeken, er werden visnetten gerepareerd, er werd paling gerookt, vis verkocht, de oude brandstofpomp stond er weer en er was een tentoonstelling in het vishok. Het korps ‘De Lytse Súdwesthoeke’ zorgde voor de muziek en vrouwenkoren in klederdracht leverden een nostalgisch beeld op. Dit was Laaxum op zijn best. Er kwam veel publiek op het festijn af. Als het aangenaam weer was geweest, dan hadden er drommen mensen rondgelopen. Dat was zeker. Door de storm kon de gepavoiseerde jubileumvloot niet uitvaren en dat was natuurlijk een tegenvaller.

Laaxum kent een bijzondere visserijhistorie. Al in 1664 werd gerept van dit gehucht door C. Schotanus in zijn beschrijving van Friesland. Laaxum stond bekend om ‘de schoone Zee-bott; Laaxum-bott’. Nog steeds is de bot van het Laaxumer Vrouwenzand een niet te versmaden visje.

In 1904 werd door plaatselijke vissers bij Provinciale Staten aangedrongen op het aanleggen van een vissershaven of vlucht- of schuilhaven, want het kon er flink spoken. Bij de toenmalige gemeente Hemelumer Oldephert en Noordwolde werd een verzoek ingediend dat pas in 1911 werd gehonoreerd. Een jaar later was het haventje een feit. In die tijd werd op de Zuiderzee in Staverse jollen gevist op haring, ansjovis, bot en paling. Na de afsluiting in 1932 werden de houten jollen vervangen door stalen schouwen. Katoenen netten raakten in onbruik en voortaan werd er met nylon exemplaren gevist. Haring en ansjovis verdwenen en in het zoete IJsselmeerwater werd alleen nog op snoekbaars, baars en paling gevist.

Na WO II waren er nog zeven vissersschepen in Laaxum. Als gevolg van verzanding van de haven, gebrek aan opvolging en een sanering door de overheid verdween in de periode 1964-1970 de hele vloot, op één na: de HL 6 van Wybren en Yke de Vries waarop nu de broers Jan en Joop de Vries in maatschap de kost verdienen. Als enige Laaxumers. De haven raakte in verval en werd in 1998 gerenoveerd.

Om de historie niet te vergeten werd een informatiebord onthuld. Dat werd gedaan door burgemeester Hayo Apotheker van Súdwest-Fryslân, gedeputeerde Sietse Poepjes (haar vader is een visser: ‘Mijn beide pake’s hebben hier nog geschuild’), Ria de Jong van dorpsbelang en visser Jan de Vries. Laaxum staat nu letterlijk op de kaart.

Zomerconcert Lauswolt in teken Europese eenheid

BEETSTERZWAAG – Gastdirigent Per Otto Johansson van het Noord Nederlands Orkest kwam ditmaal met een serieuze boodschap naar het 8ste Zomerconcert Lauswolt: Europa één! Aan het einde van het eerste deel van dit prachtige concert vormde de European Anthem van Beethoven (de Europese hymne, Alle Menschen werden Brüder) een geweldig slotakkoord. Johansson spoorde de 1.100 gasten aan om mee te zingen, maar uit de schuchterheid bleek dat Europa nog niet bij iedereen helemaal in het hart zit. Het was de tweede achtereenvolgende keer dat Johansson het NNO tijdens het Zomerconcert dirigeerde.

Wederom had hij een uitgebalanceerd programma samengesteld, hoewel het deze keer iets minder impact had vanwege de tent die nodig was op deze regenachtige zondagmiddag. Prachtige muziek van o.a. Tsjaikovski, Verdi, Mozart, Von Suppé, Rossini, Johan Strauss sr. en Offenbach schalden over het landgoed. Maar dat gold evenzeer voor het machtige stemgeluid van de Israëlische sopraan Hila Fahima (24), die de mooiste aria’s ten gehore bracht. Hila is een rijzende ster en een van de beste vocalisten ter wereld. Zij won in 2010 de eerste prijs van het Europäischer Gesangswettbewerb in Baden-Württemberg.
Zoals gewoonlijk was de High Tea weer uitstekend verzorgd.
Voorafgaand aan het concert was er een ontvangst door Marc van Gulick en zijn echtgenote Brigitte.

Harlingen op de kunstkaart

HARLINGEN – KEIK 2012 was een groot succes. Ongeveer 2.400 bezoekers bezochten het evenement. De organisatie had een gevarieerd en uitgebreid programma samengesteld. KEIK is een jaarlijks terugkerend kunstevenement voor -bij voorkeur- Friese kunstenaars en wil de cultuur in Harlingen stimuleren en promoten. Het evenement vond plaats in en om de Grote Kerk te Harlingen.

KEIK biedt jonge kunstenaars een podium voor diverse kunstvormen. Hun werk dong mee om de Theo Brandsma-prijs en werd beoordeeld door Kees van Twist. De prijs is vernoemd naar een veelzijdige creatieveling die vier jaar geleden op 39-jarige leeftijd overleed. Winnaar werd fotograaf Hans Gillissen, die naar aanleiding van het boek ‘De helaasheid der dingen’ van Dimitri Verhulst een serie gevoelsportretten maakte. De Applausprijs (muziekprijs) ging naar jazz zangeres Ineke Dijkstra en de Affichewedstrijd (beoordeeld door Jan Murk de Vries) werd gewonnen door Marissa Alta (19) uit Harlingen.

Op zaterdag 7 juli ging KEIK van start. De opening werd gedaan door Rense Westra en Meriyem Manders, kleindochter van de legendarische Tom Manders (Dorus). De muzikale begeleiding was van doedelzakspeler Mac Banshee uit Schotland. Vervolgens was er een kunstveiling met veilingmeester Piet Paulusma en optredens van Quatre Forte (winnaar Applausprijs 2011), vrouwenkoor Solid en het Clarino Ensemble.

KEIK werd 14 juli afgesloten met een grachtconcert op de Noorderhaven, dat begon met een prijsuitreiking door Frits Wester (parlementair verslaggever RTL 4) en de uitreiking van een cheque aan Stichting Michael Wings. Dat werd gedaan door directeur Diana Monissen van hoofdsponsor De Friesland. Vervolgens traden Gerrit Breteler en Fardau van der Woude op onder begeleiding van pianist Peter van der Zwaag en toetsenist Clara Rullmann. Daarna volgde een optreden van Volendam Alive met in de pauze Wiebe van Dijk.

Grootse viering 400ste geboortejaar Saskia Uylenburgh, muze en grote liefde van Rembrandt

SINT ANNAPAROCHIE/LEEUWARDEN – Was 2006 het Rembrandt-jaar, 2012 is het Saskia-jaar. Dit keer wordt het 400ste geboortejaar van Rembrandts grote liefde en muze Saskia Uylenburgh gevierd in haar geboortestad Leeuwarden. Het Saskia-jaar is ingeluid in de Van Harenskerk in Sint Annaparochie met de presentatie van de biografie van Froukje de Jong-Krap: Saskia Uylenburgh 1612-1642 – Uit de schaduw van Rembrandt. In Sint Annaparochie heeft Saskia gewoond en ze is er getrouwd met Rembrandt, de grootste schilder uit de wereldgeschiedenis. Saskia’s portretten hangen in tal van internationale musea.

Saskia werd geboren in 1612 aan de Ossekop 11 in Leeuwarden, in het pand waar thans het advocatenkantoor Anker & Anker is gevestigd. Het huis was in 1602 betrokken door burgemeester Rombertus Uylenburg, de vader van Saskia. Op 4 augustus van haar geboortejaar werd Saskia gedoopt in de Grote of Jacobijnerkerk. Na het overlijden van haar ouders kwam Saskia in het gezin te wonen van zus Hiskia en zwager Gerrit van Loo in Sint Annaparochie.

In 1633 reisde ze naar Amsterdam voor een bezoek aan nicht Aeltje en haar man, dominee Sylvius. Ze ging ook op visite bij neef Hendrick en zijn vrouw, en ze ontmoette de grote Rembrandt van Rhijn.

De kunstschilder viel voor de mooie Saskia en ze werden verliefd. Nog in hetzelfde jaar maakte Rembrandt een portret van haar. Later portretteerde hij Saskia in Sint Annaparochie en hij tekende met zilverstift op perkament de omgeving en een paar boerenbehuizingen. Van 1633 dateren nog twee portretten van Saskia, die tijdelijk in Franeker woonde om haar zieke zus Antje te verzorgen.

Rembrandt en Saskia gingen in ondertrouw in de Oude Kerk in Amsterdam, maar Saskia kon daar niet bij aanwezig zijn. Op 22 juni 1634 werd het huwelijk gesloten in de kerk in Sint Annaparochie, die in 1682 werd vernieuwd tot de huidige achtkantige Van Harenskerk (in 1508 was na de aanleg van de Oudebildtdijk een houten kerk met een dak van stro gebouwd en in 1528 vervangen door een stenen kerk met een uivormige spits).

Het pas getrouwde stel ging wonen bij neef Hendrick en later betrokken ze een eigen woning. Saskia runde de huishouding en ze assisteerde Rembrandt in zijn atelier. Van Saskia maakte Rembrandt een hele serie bijzondere portretten die in meerdere grote musea over de hele wereld zijn te zien.

Privé beleefden ze veel droefenis. De eerste drie kinderen overleden kort na hun geboorte. In 1642 zag zoon Titus het levenslicht. Hij werd wel volwassen. Saskia, die na de geboorte zwakjes bleef, overleed in 1642, 30 jaar jong.

Op 13 oktober vindt in Leeuwarden de Saskiaviering plaats in de Grote Kerk waar Rembrandts inspiratiebron 400 jaar geleden is gedoopt. Er wordt een unieke productie voorbereid waarin het bijzondere leven van deze bevallige, en voor die tijd geëmancipeerde Friezin, met drama, muziek en dans centraal staat. Een hoogtepunt van de Saskiaviering is het naspelen van de doopplechtigheid.

SASKIA400 IS OP ZOEK NAAR EEN ZUIGELING MET DE NAAM SASKIA DIE PAS GEBOREN IS OF…. DE KOMENDE MAANDEN NOG GEBOREN MOET WORDEN. Als u wilt u dat uw pasgeboren dochter maximale publieke aandacht krijgt in de overvolle Grote Kerk en op dvd, en u hebt haar Saskia genoemd (of gaat de boreling zo noemen) meldt u dan aan vóór 15 september via www.saskia400.nl

Nieuwe exhibit duikt in het Woudagemaal

LEMMER – Het Woudagemaal in Lemmer, het grootste en enige werkende stoomgemaal ter wereld, ondergaat een grootschalige restauratie. Een deel van het gemaal is drooggelegd voor de onderwater restauratie van het beton- en metselwerk. Dit biedt de gelegenheid om delen van het Woudagemaal te laten zien die normaal verborgen blijven. Het bezoekerscentrum onthulde onlangs een nieuwe exhibit waardoor het restauratieproject zichtbaar wordt.

De ingenieurs van Royal Haskoning hebben een 3D scan gemaakt van het Woudagemaal. Op 170 locaties werd met lasertechnologie elke centimeter van het gemaal in beeld gebracht. Het resultaat is een film waarin bezoekers een virtuele reis door het gemaal maken, van de stoomketels tot de kelders. De scan is tevens een belangrijk hulpmiddel in de renovatie van het gemaal.

Het bureau Podium verwerkte de film in een nieuwe, mobiele exhibit voor de tentoonstelling ‘Duik in de restauratie van het Woudagemaal’. Directeur van het bezoekerscentrum, Hilda Boesjes-Beljon, presenteerde trots het resultaat op een feestelijke bijeenkomst in aanwezigheid van Paul van Erkelens, dijkgraaf Wetterskip Fryslân, dat eigenaar is van het Woudagemaal, Frank Heemskerk, lid van de raad van bestuur van Royal Haskoning en Arie Kranendonk, voorzitter van Stichting Woudagemaal.

De scan is mogelijk gemaakt door Royal Haskoning dat tevens het contract van company membership ondertekende. Daarmee treedt het internationale technisch adviesbureau toe tot het selecte gezelschap van bedrijven dat bijdraagt aan de instandhouding van het stoomgemaal uit 1920 (eigendom van Wetterskip Fryslân), dat het grootste en enige werkende stoomgemaal ter wereld is.

Bij hoge waterstanden zorgt het voor droge voeten in Friesland. In 1998 is het uitstekend onderhouden monument op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO geplaatst.

De nieuwe exhibit in het bezoekerscentrum is een welkome aanvulling op de expositie die de komende jaren verder wordt ontwikkeld. Onlangs werd de 25.000ste bezoeker verwelkomd, sinds de opening eind 2011. Een resultaat dat alle verwachtingen heeft overtroffen.

Bonifatius glorieus onthaald in Dokkum

DOKKUM – Na 1258 jaar was Bonifatius weer in Dokkum en in tegenstelling tot zijn bloedig einde in 754 werd hij nu glorieus onthaald. Wederom was zijn komst een spektakel, maar deze keer werd jubel zijn deel. We hebben het over Bonifatius de Musical met in een van de hoofdrollen Syb van der Ploeg als Friese druïde

Weer eens is bewezen hoe hoogstaand de kunst en cultuur in onze provincie is. Overal worden openluchtspelen opgevoerd en waar je ook komt, er wordt ontzettend hard, geïnspireerd en serieus gewerkt. Er wordt echt op details gelet. Met als gevolg een hoogwaardige kwaliteit.

Bonifatius de Musical was er een treffend voorbeeld van. Een meeslepend drama vol intriges, hartstocht en geweld. Het verhaal erachter is natuurlijk ook aansprekend. Een Engelse bisschop trekt in 754 naar het ruige land van de heidense Friezen. Hij zal hen de waarheid wel even vertellen. Het is zijn laatste opdracht aan hem zelf. Maar op zijn reis naar het verre Friesland raakt hij vertwijfeld over zijn eigen waarheid. Hij stelt zichzelf voor dilemma’s. Hij moet keuzes maken. De beeldschone non Lioba, de sluwe bisschop Hildegar en Bonifatius’ impulsieve leerling Sturmius maken het nemen van de juiste beslissingen moeilijk. Zo wordt de strijd tegen de heidense Friezen meer en meer een strijd tegen hem zelf.

De voertaal en zang was in het Nederlands en enkele dialogen en liederen in het Fries.

De rolverdeling was o.a. als volgt: Richard Spijkers (Bonifatius), Wieneke Remmers (Lioba), Wouter Braaf (Sturmius), Lotte Verhoeven (Alrun), Syb van der Ploeg (Friese druïde) en Theun Plantinga (Hildegar).

Keramist Melis Van der Sluis: de Friese grondlaag is het fundament van mijn leven

LEEUWARDEN – Het paradijs van de Friese emigrant was niet altijd zo wreed als in het historische boek van Hylke Speerstra is beschreven. Een man die in een andere wereld goed kon aarden was Melis Van der Sluis, die in december 1951 met zijn zuster Gretha aan boord van M.S. Sibajak stapte om in Nieuw-Zeeland een nieuwe toekomst op te bouwen. Melis werd leraar en pottenbakker. Na twaalf jaar in het onderwijs te hebben gezeten werd hij professioneel pottenbakker en kon hij daar van leven. Melis groeide uit tot een toonaangevend kunstenaar. Op 9 juni werd een expositie van zijn werk in galerie De Roos van Tudor geopend. Die was te zien tot en met 7 juli.

Maar hoe goed Melis het in Nieuw-Zeeland ook heeft, de voeling met de Friese grond is niet verdwenen. Aan het eind van de prachtige, bewogen opening sprak Melis in z ijn slotwoord: ‘Je bent altijd en overal een Fries.’

 

Nieuw-Zeeland

Melis en Gretha waren kinderen van Abe en Jeltje van der Sluis die in Bolsward een drankenhandel bestierden. Ze hadden het zwaar en ook na de oorlog zag de toekomst er somber uit. De familie besloot naar Nieuw-Zeeland te emigreren. Er was echter een probleem: voordat ze werden toegelaten moesten een huis hebben en een baan voor elk gezinslid. Melis, de oudste (toen 20) en Engelssprekend, moest de weg bereiden. Samen met Gretha. Nadat hij en Gretha op 2 februari 1952 in Wellington waren aangekomen stapten ze op de trein zonder een bestemming te hebben.

Onderweg naar het noordeneiland vroegen ze wat een goede plaats zou zijn, bij voorkeur een provinciestad, om zich te vestigen. Hamilton, werd hen te verstaan gegeven. Nadat Melis een vaste baan had gevonden, een huis had gekocht en alle voorbereidingen had getroffen, emigreerde de rest van het gezin; zijn ouders, de broers Atze (Archie) van 18 en Jan (John) van 15 en zijn zusje Sjoerdje (Shirley) van 7.

Drie jaar na zijn komst naar Nieuw-Zeeland ontmoette Melis de frêle, zeer charmante Ruth die vanuit Denemarken (Odense) het emigratieavontuur naar de andere kant van de wereld begon. Ze trouwden en kregen twee kinderen, Karen en Eric. Helaas overleed Karen al vroeg op 48-jarige leeftijd. Aan haar droeg Melis het boek op dat ter gelegenheid van de expositie is uitgegeven.

 

Aarde

Het begrip aarde heeft bij Melis een diepe betekenis. Hij werkt ermee, leeft ervan en hij kent zowel de Friese klei- en veengrond als de door aardbevingen ontstane, kleurige bodemstructuren van Nieuw-Zeeland waar hij het mooiste keramiek van maakt. Op de Ardmore Teachers College waar Melis les gaf maakte hij gebruik van de faciliteiten op de kunstafdeling en bekwaamde hij zich onder leiding van de bekende Nieuw-Zeelandse pottenbakker Peter Stichbury verder in deze kunstvorm. Van Melis werden tentoonstellingen georganiseerd in Nieuw-Zeeland, de VS, Japan, Korea, Australië, China en vanaf 1978 ook in Friesland.

Hoogtepunt was zijn expositie tijdens Simmer 2000 en de door hem vervaardigde schaal die Koningin Beatrix van het gemeentebestuur van Hamilton kreeg toen zij in hetzelfde jaar Nieuw-Zeeland bezocht.

Uit handen van Royal FrieslandCampina-bestuurder Sjoerd Galema, die de expositie opende, kreeg Melis een verse steek vruchtbare grond van de Friese greidhoek, waar beiden opgroeiden en waar Sjoerd nog boert (Hartwerd). Sjoerd was vorig jaar in het kader van Fryslân Ferbynt te gast op de Friezendag in Hamilton. Tussen beide echtparen ontstond een warme band. Toen CdK John Jorritsma Sjoerd in verband met diens uitspraken over de herindeling twee dagen voor het einde van de trip terugriep, antwoordde de ex-gedeputeerde getergd en beslist: ‘Dat noait! Stik der mar yn.’ Maar Jorritsma is dan ook een pseudo-Fries die niet aanvoelt hoe diep verweven levens elkaar kunnen raken.

De emigratie van Melis intrigeerde Sjoerd. ‘Ik heb ook landen bezocht om te kijken of het elders beter boeren was dan hier,’ aldus Sjoerd. Maar vergelijkbaar was dat niet. De familie Van der Sluis nam een drastisch, onomkeerbaar besluit en ze kenden hun nieuwe land niet. Sjoerd las enkele passages voor uit It Wrede Paradys. Een uitspraak van Abe was treffend toen hij het schroefwater tot de einder wit zag schuimen. ‘Hier is geen ontkomen meer aan,’ liet hij optekenen.

 

Wortel geschoten

En ach, een integratie duurt slechts één generatie. Toen Melis en Ruth met hun kinderen in Friesland en Denemarken plaatsen van hun roots bezochten raakte het geduld van Karen en Eric al gauw op. Ze wilden naar Londen, het centrum van het Brits Gemenebest waartoe Nieuw-Zeeland behoort. ‘Even waren Ruth en ik sprakeloos. Maar we wisten toen zeker: ze hadden wortel geschoten in Nieuw-Zeeland.’

Voor Melis ligt het anders. Hij heeft Friesland nooit helemaal kunnen loslaten. Melis hoeft alleen maar een Fries woord te horen of hij kan verzinken in herinneringen. ‘Je kan er met de kop niet bij hoe een taal kan verbinden. Het eerste wat je denkt is: dat kan wel eens familie zijn.’

Over zijn werk vertelde Melis dat de grondlagen vergelijkbaar zijn met de tijdlagen van je leven: ‘De onderste laag is de fundering. Die moet je niet bedekken. Nee, je moet erop bouwen! De Friese laag is dan ook de belangrijkste in mijn leven geweest. Al ben ik nu al zestig jaar in Nieuw-Zeeland, je bent altijd en overal een Fries.’

Eerste Friese Bio-LNG tankstation in Heerenveen

Na een voorbereiding van ruim een jaar zal deze zomer worden gestart met de realisatie van een Bio-LNG tankstation voor vrachtwagens in Heerenveen. Het project wordt financieel ondersteund door Provinsje Fryslân en gemeente Heerenveen. Bio-LNG is vloeibaar biomethaan, gemaakt van biogas dat ontstaat bij vergisting van organisch afval.

Het gaat om een proefproject van een consortium met de transportbedrijven Portena, Van der Werff en Oenema, het Friese Omrin, Volvo Trucks dealer M.S. de Vries en Zonen, het Friesland College, Duurzaamheidsplatform Heerenveen, Chive Fuels en Holland Innovation Team.Het project wordt gesteund door de Ondernemers Kring Heerenveen en gemeente Leeuwarden.

De totale investering bedraagt ruim 1,5 miljoen euro waarvan het grootste deel bestemd is voor de aanschaf van tien Volvo dual fuel vrachtwagens. Deze beschikken over recentelijk ontwikkelde motoren die rijden op een mengsel van ongeveer 70% Bio-LNG en 30% dieselolie. Het tankstation en de brandstof worden geleverd door Chive Fuels. Onderdeel van het project is het voorbereiden van de overstap op Bio-LNG productie uit Fries organisch afval door Omrin. Groot voordeel van het rijden op Bio-LNG is de sterk gereduceerde uitstoot van CO2 en andere milieuvervuilende verbrandingsgassen en roet. Het laatste is vooral belangrijk in stedelijke gebieden. Ook economisch is het interessant vanwege de sterk gestegen prijzen van dieselolie. Bij succes is het de bedoeling in Friesland meerdere Bio-LNG tankstations te bouwen. Daarmee wordt aangesloten bij de ambitie van P  rovinsje Fryslân om meer duurzame energie in te zetten voor mobiliteit.

Nieuwe vlag Leeuwarden met een randje Oostergoo

LEEUWARDEN – Twee eminente Leeuwarders – Rienk Wegener Sleeswyk (oud-president van de rechtbank Leeuwarden en Kamerheer van de Koningin) en makelaar Folkert Popma – plus een inmiddels vertrokken hoofdstedeling (ex-wethouder Marco Florijn, nu van Rotterdam), hebben alvast een vlag ontworpen voor de nieuwe gemeente Leeuwarden die wordt uitgebreid met een gedeelte van Boarnsterhim. Maar wat als Leeuwarden nog groter wordt? Volstaat de blauwe vlag, met daarop een gouden leeuw en een rode en witte verticale baan uit het wapen van het oude district Oostergoo (vlag met horizontale roodwitte banen), dan nog?

De nieuwe vlag werd gepresenteerd in de raadszaal van het stadhuis. Burgemeester Ferd Crone kreeg de vlag overhandigd door het drietal van dit opmerkelijke burgerinitiatief, dat tot ‘kroegplan’ werd bestempeld c.q. verlaagd. Voor Piet van der Wal was er een kleiner exemplaar, dat hij kreeg omdat hij in de raad een vraag had gesteld over een nieuwe vlag als de herindeling op 1 januari 2014 een feit is. Hij bracht de zaak aan het rollen.

Enig patriottisme is de heren niet vreemd. Dat zij met dit plan kwamen dus ook niet. Bovendien hebben ze, met name Rienk, kennis van heraldiek, adel, historie en vlaggen.

‘Het ontwerp kan de toets der kritiek doorstaan,’ vond Folkert, die van mening was dat men niet te hard van stapel is gelopen. ‘Je mag het ook zien als een welkomstvlag,’ voegde hij eraan toe.

De Hoge Raad van Adel, de gemeenteraad van Leeuwarden en uiteraard ook de nieuwe inwoners moeten hun goedkeuring nog verlenen. Vanuit de adel mag geen verzet worden verwacht, want een representant van de raad, Piet Bultsma, heeft geadviseerd. Ferd zegde toe het vlagontwerp als een ingekomen stuk in te brengen.

De vlag is politiek en historisch verantwoord, benadrukte Rienk. Al in de 16e eeuw had Leeuwarden een leeuwenvlag. Dat er ook nog een stadsvlag bestaat met blauwgele banen heeft als achtergrond dat een vlag vroeger duur en kwetsbaar was en dat de vlag met de prachtig geborduurde leeuw uitsluitend werd gebruikt in geval van de allerhoogste prioriteit en dat er voor secundaire aangelegenheden gewoner en goedkoper kon worden gevlagd. Rienk: ‘Leeuwarden hoeft ook helemaal geen afstand te doen van deze vlag.’

Qua design heeft men zich enkele vrijheden veroorloofd. Zo kijkt de leeuw niet naar rechts, wat vroeger was voorgeschreven, maar naar links, naar de roodwitte baan (zo vormt de nationale driekleur ook nog een accent). En dan was er nog het probleem met de gekrulde staart: die was te lang voor een goede vlakverdeling. De staart is dus gekortwiekt. Verder heeft de leeuw geen pretentie en ook geen geldingsdrang, liet men weten. Dat is een tikje vreemd gezien alle hoogdravende ambities (Culturele Hoofdstad) die men soms heeft.

Burgemeester Ton Baas geloofde ‘geen moer’ van de vermeende Leeuwarder bescheidenheid: ‘Zeker niet als zo’n initiatief komt van een gearriveerde makelaar uit de goede tijd, een jonge wethouder met de toekomst nog voor zich en een man die een lijn heeft met Huis ten Bosch.’ Baas waarschuwde dat Leeuwarden een parel in de schoot krijgt geworpen en dat er op zijn minst enige invloed van het platteland tegenover mag staan. ‘We willen met open armen worden ontvangen en als ik jullie was zou ik Boarnsterhim serieus nemen. Boele Staal heeft niet voor niets Grouw als het St. Tropez van het noorden genoemd.’

Kortom: wellicht komt er nog een rode en witte baan bij om Oostergoo nadrukkelijker in beeld te brengen.

Beatrix steekt Friese vlag in top voor nieuw provinciehuis

LEEUWARDEN – Koningin Beatrix heeft het vernieuwde Friese provinciehuis in Leeuwarden officieel geopend. Bij aankomst zong een grootkoor van meer dan tweeduizend zangers haar toe met het speciaal door Syb van der Ploeg gecomponeerde en geschreven lied ‘Mei-inoar ien’ (Met elkaar één). Syb zong zelf uiteraard mee. Dirigent Anne Oosterhaven leidde de korenzang.

In de Statenzaal sprak Coen Teulings, directeur van het CPB, de eerste Rede van Fryslân uit. Daarin werd een bespiegeling gegeven van het Friesland in het jaar 2040. Vervolgens vertolkte Gerrit Breteler, samen met koor en brassband ‘De Wâldsang’, de muzikale versie van deze rede die jaarlijks zal worden gehouden.

Beatrix werd rondgeleid door CdK John Jorritsma en daarna verrichtte zij de officiële openingshandeling door de Friese vlag in top te hijsen en een porseleinen harnas te onthullen. Het harnas is onderdeel van een serie van elf harnassen. Deze staan symbool voor de elf steden en de kracht en de toekomst van Friesland. De harnassen, ontworpen door kunstenaar Hans van Houwelingen, behoren tot de provinciale kunstcollectie.

Het nieuwe provinciehuis is ontworpen door architect Sjoerd Soeters. Bijzonder aan het gebouw is dat binnen een monumentaal stedelijke omgeving het historische gedeelte en de nieuwbouw harmoniëren. Het gebouw is op tijd en binnen het beschikbare budget van 79,8 miljoen gerealiseerd en opgeleverd.

De directie van de combinatie (Friso, BAM en Koopmans) die het provinciehuis bouwde, heeft de provinciemedewerkers getrakteerd op een megataart. Directeur Henk Dedden van Friso bood de taart aan gedeputeerde Tineke Schokker aan. ’s Avonds was er een informatieve manifestatie over Fryslân 2040. Mensen konden onder meer virtueel schaatsen, fietsen en zeilen. Ook kregen ze gelegenheid in gesprek te gaan met onder anderen Foppe de Haan, Joop Atsma en Friese politieke jongeren.

Vrijdag 6 juli bracht Beatrix een bezoek aan de zuidwesthoek in Friesland. Tijdens het bezoek sprak de koningin op verschillende locaties met mensen over de gemeentelijke herindelingen in de regio, het Friese Merenproject, natuurbeheer en duurzame landbouw.

De burgemeesters Hayo Apotheker van Súdwest-Fryslân en Willem Hoornstra van Gaasterlân-Sleat waren als gastheer betrokken bij dit streekbezoek. Apotheker van Súdwest-Fryslân: ‘De regio zuidwest Friesland verwelkomt de Koningin met gepaste trots. Nadat ze in 2010 al een bezoek bracht aan de jubilerende Sneekweek, is het een eer haar nu te mogen ontvangen voor dit streekbezoek. Ik ben blij met het prachtige en inhoudelijk stevige programma. Dit speelt zich in Súdwest-Fryslân af in Heeg, Woudsend, Koudum, It Heidenskip en Workum.’

‘Niet wachten tot het één voor twaalf is’

BEETSTERZWAAG - De eerste Willem Lodewijk Conferentie vond plaats op Landgoed Lauswolt in Beetsterzwaag. In samenwerking met De Friesland Zorgverzekeraar zet VNO-NCW Noord hiermee een nieuwe topconferentie op de kaart. Onder het motto ‘Vernieuwend Vergezicht’ keken we van buiten naar binnen. Hoe kan Noord-Nederland er in 2025 uitzien? Waar liggen onze kansen en welke koers moeten we varen om onze doelen te bereiken? Het is hoog tijd voor vastberadenheid, creativiteit en een sterkere noordelijke samenwerking. Laten we niet wachten tot het één voor twaalf is.

Met meer dan 150 deelnemers was de eerste Willem Lodewijk Conferentie direct een groot succes. Maar, zoals VNO-NCW Noord voorzitter Bert van der Haar benadrukte, het gaat er vooral ook om wie er zijn. Er zat een kwalitatief goed gezelschap in de zaal, Jacques Tichelaar (CdK Drenthe) en zijn collega Max van den Berg (CdK Groningen), staatssecretaris Joop Atsma, noordelijke Tweede Kamerleden, gedeputeerden, burgemeesters, wethouders en vooral veel noordelijke topondernemers.

 

Klaas Knot

Dagvoorzitter was Jeroen Smit (was o.a. red. bij Het Financieele Dagblad, chef economie bij Algemeen Dagblad en hoofdred. FEM/Business en bekend van de boeken ‘Het drama Ahold’ en ‘De Prooi: Blinde trots breekt ABN Amro’). Spreker was o.a. Rien Segers (hoogleraar Bedrijfscultuur aan de Faculteit der Letteren en de Faculteit Economie en Bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen). Het discussieforum zag er als volgt uit: Diana Monissen (voorz. RvB De Friesland Zorgverzekeraar), Niek-Jan van Kesteren (alg.dir. VNO-NCW), Jaap Smit (voorz. CNV) en Douwe Faber (E Kwadraat). De rol van hoofdspreker werd ingevuld door niemand minder dan de President van De Nederlandsche Bank, Klaas Knot.

Op het moment dat Klaas Knot zijn inleiding houdt over de euro, de schuldencrisis en de rol van de Nederlandse ondernemer, barst buiten het onweer los. Symbolisch of niet, de boodschap van Knot is helder. De Economische en Monetaire Unie (EMU) heeft ons sinds de invoering in 1999 veel goeds gebracht. Knot: “Met de introductie van de euro verviel het wisselkoers- en transactierisico tussen de verschillende munten, is de goederenhandel tussen de eurolanden op een hoger niveau getild en is de productiviteitsgroei duidelijk hoger dan zonder de euro het geval zou zijn geweest.”

Kortom, de euro is van grote waarde voor Europa. Maar we moeten er wel wat voor doen om het succes van de EMU te continueren. “De schuldencrisis heeft ons duidelijk gemaakt dat er sprake is van een complex netwerk van financiële relaties”, aldus Knot. Hij benadrukt dat de EU goede stappen heeft gezet om het raamwerk te versterken, maar dat het uiteindelijk aan de politiek is om afspraken te maken over te nemen maatregelen. “De vraag is in hoeverre landen invloed op hun begrotingsdiscipline zullen accepteren.”

Inzoomend op Nederland stelt Knot vast dat de kwetsbaarheden van onze economie pas naar voren komen als deze minder draait. “Als het water daalt, komen de scheepswrakken tevoorschijn.” Hij benoemt vier punten die Nederland moet aanpakken om haar solide reputatie te behouden: de overheidsfinanciën, de arbeidsparticipatie en pensioenleeftijd, de hoge hypotheekschuld en de beschikbaarheid van bankkrediet.

Slachte lopen voor ALS Friesland

OOSTERBIERUM – ALS is een vreselijke verlammingsziekte. Veel en diepgaand onderzoek is nodig om deze ziekte te bestrijden, maar een effectievere behandeling van de patiënten zou al een mooi resultaat zijn. Natuurlijk is daar geld voor nodig. Nynke Hoogsteen van Rimag Beheer heeft een broer (Theo) die aan ALS lijdt. Uit eigen ervaring weet ze hoe deze ziekte ingrijpt op het leven van de patiënt en eveneens op de omgeving. Ze vatte tijdens het skûtsjesilen vorig jaar in Grou het plan op om samen met vrienden de Slachte-marathon te lopen en geld in te zamelen. Allerlei sponsoracties en donaties brachten € 14.000 op. Bij de finish in Oosterbierum stond een ALS-stand. Om half acht kwam de groep aan. Een cheque met dit bedrag voor ALS Friesland werd in Irnsum overhandigd aan Bauke de Haan, vader van ALS-patiënt Ronald.

Cathelijne Lania koppelt succesvol ondernemen aan ontwikkelingswerk

AMSTERDAM/HEERENVEEN – Als marketeer bij Douwe Egberts had ze een mooie carrière in het verschiet. Maar Cathelijne Lania, geboren in Heerenveen, wilde meer dan het spekken van de aandeelhouders. Haar idealistische inslag bracht haar al eens naar Nepal waar ze na haar studie vrijwilligerswerk deed. Een zilverfabriek riep jaren later haar hulp in bij het aantrekken van meer business. In 2006 werd A Beautiful Story opgericht, gevestigd in Amsterdam. Met Nepalees vakmanschap worden bijzondere sieraden gemaakt die door Cathelijne in de markt worden gezet. De Friezin  is dit jaar uitgeroepen tot duurzame ondernemer van Amsterdam-Oost en is in de race voor de DAM Prijs 2012, een trofee voor de meest duurzame ondernemer van Amsterdam.

Ouderwets als een handelsreiziger langs de deuren, dat was het begin van A Beautiful Story. Cathelijne kwam met een koffer vol sieraden in Nederland en vertelde overal waar mogelijk het verhaal van de sieraden en de producenten, de bedrijfsnaam A Beautiful Story was geboren. ‘Ik ben een verhalenverteller over talent, vakmanschap, mooie producten en inspiratie uit andere culturen,’ zegt ze.

De fraaie sieraden worden gemaakt in een zilversmedenfabriek, Dambar’s Silverfactory, waar jongeren uit de laagste kaste het vak leren. Sinds een aantal jaren worden ook sieraden gemaakt in een atelier, Beads for Life, waar alleen vrouwen werken die op deze manier in hun eigen onderhoud kunnen voorzien. In Nederland worden de sieraden verkocht via het web, retail en business to business.

De basis voor haar levensweg werd gelegd door haar ouders: ‘Mijn vader was keukenondernemer en mijn moeder sociaal werkster. In mijn bedrijf combineer ik beide.’ Dat Cathelijne haar Friese achtergrond niet verloochent blijkt uit haar levensmotto ‘Sinne en wille kinne in protte tille’.

De Friezin is ambitieus en wil haar bedrijf de komende jaren verder internationaal uitbreiden met andere businessconcepten, bijvoorbeeld een reisorganisatie en een hotelketen waar verhalen worden beleefd.

Cathelijne: ‘Ik geloof heilig in de kracht van de samenwerking met ontwikkelinglanden. Zij beheersen het ambacht en wij hebben verstand van de markt. Zo leveren we een bijdrage aan armoedebestrijding en geven we mensen de kans hun business op een eerlijke manier te laten groeien. Wij tonen aan dat het daadwerkelijk mogelijk is zakelijk succesvol te zijn met ambachtelijke producten uit ontwikkelingslanden.’

Dalstra Reizen sluit convenant met ILenT

SURHUISTERVEEN – Dalstra Reizen in Surhuisterveen heeft als eerste touringcarbedrijf in Noord-Nederland een convenant met ILenT (Inspectie Leefomgeving en Transport) ondertekend. Hiermee streeft Dalstra naar optimale veiligheid en duurzaamheid. Ook zet men in op een vermindering van de toezichtlast. Pieter Hofstra, voorzitter van Koninklijk Nederlands Vervoer, was bij de ondertekening aanwezig.

Om voor een convenant in aanmerking te komen moet een bedrijf voldoen aan verschillende criteria. Zo moeten de beheersmaatregelen voor veiligheid, kwaliteit en interne controle goed zijn. Verder zijn goede resultaten bij eerdere inspecties een voorwaarde en moet het bedrijf aantoonbaar gemotiveerd zijn om de risico’s te beheersen. Als een organisatie aan die voorwaarden voldoet, maakt de inspectie afspraken over hoe zij toezicht houdt.

ILenT wil met het afsluiten van convenanten bedrijven tot een kwalitatief hoogwaardige bedrijfsvoering stimuleren en het terugdringen van risico’s bevorderen, terwijl de inspectie zich meer kan richten op vervoerders die meer toezicht nodig hebben.

Dalstra heeft 30 touringcars die worden ingezet voor zakelijk vervoer, schoolvervoer, meerdaagse- en dagtochten. Voor het eigen touroperating-programma  rijden de touringcars door heel Europa. Tevens organiseert Dalstra bus- en vliegreizen naar onder andere Indonesië, Sri Lanka, Suriname en Zuid-Afrika.

Technische School dynamische parel in bedrijvig Heerenveen

HEERENVEEN – Oudbouw is in. Eindelijk wordt de waanzin van slopen ingezien. Het zijn vaak de creatieve geesten die bestaande, lege gebouwen een bestemming geven. Zoals in Heerenveen, waar Bert Jonker van Clafis Ingenieus van de Technische School aan de Burgemeester Falkenaweg een broedplaats maakte voor werken, wonen en eten. Niet zonder slag of stoot. De gemeente Heerenveen wist op tal van punten nog behoorlijk tegen te werken

Nu is men het in Heerenveen ook niet gewend dat iets wat leegstaat of verouderd is voor de toekomst blijft behouden. Onder het schrikbewind van de socialist Rudi Boltendal en onder invloed van zijn geloofsgenoot Laurens ten Cate heeft een kaalslag plaatsgevonden die zijn weerga niet kent. Er bleef praktisch geen monumentaal bouwsel staan in dit Oost-Europa van Friesland. Daardoor ontstaan nu ridicule ideeën als het bouwen van een modern silhouet van de gesloopte Watertoren.

Welnu, de Technische School heeft na de sluiting in 2003 een nieuwe bestemming gekregen. Eerder al werd in het pand restaurant Het Ambacht onder leiding van chef-kok Henk Markus geopend. Recent zijn ook de andere functies feestelijk ingeluid. De Technische School is een bedrijvencentrum geworden en daar leent het robuuste gebouw zich uitstekend voor. Sfeer en uitstraling zitten als het ware in elke baksteen opgesloten.

De Technische School, gebouwd onder architectuur van A. Brandsma Jzn., dateert van 1908. Twee jaar eerder was de vereniging ‘Ambachtsschool voor Heerenveen en Omstreken’ opgericht omdat Heerenveen in deze vorm van onderwijs achterliep op andere regio’s. In 1918 werd de Avondtekenschool Schoterland geïntegreerd. Tussen 1952 en 1957 vond uitbreiding en nieuwbouw (gymnastieklokaal en kantine) plaats en in 1954 werd een bakkerij ingericht. In 1957 kreeg het gebouw een vreemde hoed met de niet bijpassende glazen bovenverdieping die nu ideaal is voor de vijf gerealiseerde appartementen, waarmee het begrip wonen aan het concept werd toegevoegd.

Ambachtsschool werd in 1962 veranderd in Technische School en in 1984 werd die naam geschrapt voor de gruwelijke aanduiding SBO (Scholengemeenschap voor Beroepsvoorbereidend Onderwijs). Gelukkig bleef de naam Technische School op de voorgevel staan en Bert houdt deze in ere. Sterker, Technische School is een prachtnaam en een krachtnaam. De strak vormgegeven loungetuin contrasteert heel goed en nu het omliggend terrein is ingericht staat de Technische School in een omgeving die bij de allure van het gebouw past, maar op zijn beurt geeft de Technische School grandeur aan dit deel van Heerenveen, vlakbij het centrum.

De bedrijven die in de Technische School zijn gevestigd zijn: restaurant Het Ambacht (Henk Markus), PUUR (Ria van der Galiën), Faber Personeelsdiensten (Jan van der Veen), Schoonheidssalon Mmooi (Marian Meirmans), Fifteen! (Simone Grömminger), Van der Woude & Van der Woude (Suzanne en Marjolein van der Woude), Speciaal Advocaten (Karin Faber), Speedbooks (Lume Paulusma), Dankert & Castelein (Theun Dankert en Folkert Castelein).

Speak onderdeel De Heeren

HEERENVEEN – De Heeren heeft het in digitale communicatie gespecialiseerde bureau Speak overgenomen. Speak is uitgegroeid tot een serieuze partij in multimediacommunicatie. Het bureau combineert commerciële creativiteit met de nieuwste digitale technieken. Klanten van Speak zijn o.a. Rabobank, Omrop Fryslân, Wagenborg Passagiersdiensten, NHL Hogeschool, Friesland College, Dokkumer Vlaggen Centrale, Rederij Doeksen en De Friese Wouden.

Speak is verhuisd naar het pand van De Heeren aan de Trekschuit 20 in Heerenveen dat recent is uitgebreid met een bovenverdieping. Speak zal als zelfstandig bedrijf onder eigen naam binnen de organisatie van De Heeren blijven opereren.

Directeur Gerard Brinkman van De Heeren: ‘De overname van Speak is een logische uitbreiding van onze dienstverlening omdat we onze klanten optimaal van dienst willen zijn. Speak loopt voorop in het ontwikkelen van nieuwe oplossingen voor digitale marketing. Hierdoor wordt een nieuwe stap gezet in onze ambitie om conventionele en nieuwe media te integreren.’

Safety Level/Nijholt Staal- & Machinebouw verder als OnLevel

HEERENVEEN – Safety Level/Nijholt Staal- & Machinebouw, dé specialist in glasbalustrades en leuningsystemen, gaat voortaan verder onder de nieuwe naam OnLevel. De naamswijziging markeert na 12,5 jaar een nieuwe fase voor het bedrijf, dat exclusieve en veilige verdiepingsproducten van hoogwaardige bouwmaterialen (glas, aluminium en roestvast staal) maakt.

UNIS Group neemt Hager over

GROUW – UNIS Group in Grouw heeft plaatsgenoot Hager BV overgenomen. De afdeling elektromotorrevisie van Hager wordt geïntegreerd in UNIS, de overige activiteiten blijven zelfstandig bestaan onder de naam Hager. Alle medewerkers van Hager blijven na overname in dienst. Met de overname haalt UNIS kennis en vakmanschap in huis. Het naastgelegen pand biedt daarnaast uitbreidingsmogelijkheden voor de toekomst.

Hager is naast de revisie van elektromotoren gespecialiseerd in mobiele en duurzame elektrotechniek. Verder is Hager een voorraadhoudende groothandel in een zeer brede range aan producten gericht op de maritieme sector en watersport.

UNIS Group is sinds 1997 gevestigd in Grouw. Toen nog met acht medewerkers en op dit moment met 120. De succesformule zorgt voor aanhoudende groei en is positief voor de werkgelegenheid in Friesland en de directe omgeving. Op dit moment heeft UNIS 12 verschillende vacatures in zowel technische, commerciële als administratieve functies.

UNIS Group is gespecialiseerd in reparatie, verkoop en service van industriële elektronica. Producerende bedrijven uit heel Europa sturen hun defecte elektronica naar UNIS. De kracht van UNIS zit hem in het testen van gerepareerde elektronica. UNIS kan hierdoor één jaar garantie op al haar reparaties geven. Slaagt de reparatie niet dan hoeft de klant ook niet te betalen.

Naast het hoofdkantoor in Grouw zijn er ook verkoopkantoren in Duitsland, Frankrijk, Hongarije, Italië, Polen, Roemenië, Spanje en een reparatievestiging in Brazilië.

Het ongelooflijke jongensboekverhaal van Marktplaats-multimiljonair Frank Crébas

JOURE – Frank Crébas uit Emmeloord is 36 jaar en hij heeft al een leven als uit een jongensboek achter de rug. Bovendien heeft hij nog een hele mooie toekomst voor de boeg. Met de verkoop van Marktplaats.nl vergaarde hij een fortuin. Maar liefst € 225 miljoen bracht de advertentiesite op. Met dat geld zijn Frank en zijn ouders nu leuk, doch zinvol aan het ondernemen. Onder andere in kleding van brandnetels, want katoen is niet duurzaam. Verder bedrijft hij zijn passie voor militaire luchtvaart en het maken van luchtfoto’s bijna professioneel.

In Doppio in Joure was Frank te gast bij Jolanda Troelstra-Luinstra (Link To Result) en Erica Krikke (Zebra Communicatie). Zij organiseren in deze hippe tent onder de naam Open Coffee netwerkbijeenkomsten. Ademloos hingen de aanwezigen aan de lippen van Frank, die niet onder doet voor de spraakwaterval Matthijs van Nieuwkerk.

De successtory komt in het kort hier op neer. De ouders van Frank bestierden een keten van 12 kringloopwinkels onder de naam Het Goed. Frank komt ook in de familieonderneming te werken, evenals huisvriend Reinier Bouman, een man met een kraakverleden die ook in tweedehands spullen zat en op die manier Bob Crébas, de vader van Frank, leerde kennen. De familie Crébas boerde redelijk goed met de handel want men kon zich een prijzige hobby veroorloven: renpaarden. Frank leefde zich uit, ondermeer als pikeur en trainer en als chauffeur van de paardentrailers, maar hij zat ook in de paardenhandel en zijn ouders kregen de schrik van hun leven toen Frank doodleuk € 30.000 voor een hors neertelde. Een echte Crébas kent geen angst of schroom.

Concurrentie Het aantal kringloopwinkels wilden de Crébasjes uitbreiden, maar tegelijkertijd wisten ze dat de handel via internet wel eens geduchte concurrentie kon betekenen. Men komt in contact met René van Mullem, bedenker en oprichter van veel websites en het brein achter een site in het gratis aanbieden van gebruikte artikelen.

Frank: ‘Door er een rubriek voor erotische contactadvertenties aan te koppelen lokte hij bezoekers en die kwamen in steeds groter getale naar de site. Eigenlijk wilde hij niet verkopen, maar uiteindelijk wisten we hem zo ver te krijgen. Hij deed ruim 95 procent van de aandelen aan ons over en wij betaalden daar ƒ 650.000 voor. Geen bank die ons wilde financieren, maar dat hoefde ook niet. Wij betaalden uit eigen middelen. Verstand van computers en internet hadden we niet en toch waagden we de sprong.’ Een gouden sprong, naar later bleek. De porno verdween van de site, die een kleurloze, niet sexy uitstraling kreeg, maar die wel een open platform werd, in al zijn simplisme en lelijkheid. Investeren in de techniek, in snelheid en controle, daar draaide alles om. Het liep storm.

Frank hield zich bezig met de verkoop van banners: ‘Als men op de drafbaan vroeg wat ik deed en ik legde dat uit, dan zeiden ze: oh, zoiets als bij Marktplaats? Dan weet je: dit gaat goed. Té goed zelfs. Marktplaats groeide door de openheid en laagdrempeligheid te snel en kon het tempo niet meer bijbenen. De organisatie was daar niet op berekend. Van de oplossingsopties die er lagen koos men voor betaalde advertenties voor zowel particulieren als bedrijven. Maar ja, toen werden alle bedrijven plotseling particulieren… Dat werkte dus niet. Een noodplan werd geboren. Wie spullen aanbood voor meer dan € 200 moest een entreefee van € 6 betalen. Op 12 maart 2002 gingen we online met dit betaalsysteem.’

Geldmachine Inkomstenbron twee diende zich aan. Aanbieders wilden hun advertenties prioriteit geven en bovenaan staan. Frank: ‘Pas toen we geld vroegen groeiden we stormachtig’

Dat bleef niet onopgemerkt bij De Telegraaf. Frank, de dealmaker van het bedrijf, kreeg algemeen directeur Ad Swartjes op bezoek. Maar de topman van het uitgeversconcern kon bij lange na niet op tafel leggen wat Frank in gedachten had. Marktplaats was namelijk uitgegroeid tot een geldmachine. Een kansloze missie dus. Maar Marktplaats was voldoende opgevallen, ook ver over de grens. eBay, het grote Amerikaanse online veilinghuis, mengde zich in de strijd. Met een privéjet werd Frank van Lelystad naar San José in San Francisco gevlogen, het walhalla van de digitale wereld. Frank ontmoette er grootheden als Larry Page en Sergei Brin, de jonge multimiljardairs achter zoekmachine Google.

Zijn eerste kennismaking met Gareth Price van eBay staat Frank nog helder voor de geest. ‘Hij was heel amicaal. Maar de volgende dag toen we de zaak rond zouden maken stapte er een heel andere Price uit de lift. Hij schreef met een krijtje een 3 op het bord, om er vervolgens een streep doorheen te halen. De 3 stond voor € 300 miljoen, wat Marktplaats in wezen waard was, maar de deal werd op € 225 afgesloten. Een uitstekende prijs. Het eerste wat ik heb gedaan was een exclusieve zonnebril kopen. Op 11 november 2004 is de overname getekend. Ik weet nog dat de Rabobank Emmeloord de volgende dag belde over het geld dat binnenkwam,’ aldus Frank, die als directeur plaats moest maken en zich voortaan met strategie en communicatie mocht bezighouden. ‘Mijn eerste klusje was het organiseren van het kerstfeest!’

In 2005 vertrok hij: ‘Ik was een lopende zak geld, maar wel mijn kind kwijt. Ik voelde me verweesd.’ Tijd om wat anders te doen, maar in zekere zin is toch ook veel hetzelfde gebleven: ‘Bij Marktplaats was ik de dealmaker en dat doe ik nog steeds.’

Ook de paarden zijn er nog, zij het nu op een uiterst luxueus entrainement op 68 hectare in het Kuinderbos. Duurzaam ondernemen doet hij met het brandnetelkledingbedrijf Brennels, want katoen is slecht voor de aarde omdat het veel water en pesticiden vraagt. Verder is Frank bestuurslid van de VDRP (Vereniging Draf- en Rensport voor Professionals), de NDR (Nederlandse Draf- en Rensport), de Stichting Evenementen & Promotie Noordoostpolder (STEP) en het Pieperfestival in zijn woonplaats. Soms bekruipt hem de leegheid van one moment glory, maar hij weet dat zulke klappers zeldzaam zijn. Trouwens, zijn leven heeft nu misschien wel meer inhoud.

Heakeninginne luidt zomer in

BOLSWARD – Trots staat burgemeester Hayo Apotheker van Súdwest-Fryslân op het bordes van het Bolswarder stadhuis met het heamieltrio. Heakeninginne Lysanne Wielsma (19) luidde de Friese zomer in. Ze wordt geflankeerd door Boukje Namminga (20) en Hilde Wolthuizen (20). Alle drie woonachtig in de Hanzestad. Lysanne volgt een opleiding voor filiaalmanager aan de Friese Poort in Sneek en werkt bij Vero Moda in Leeuwarden. Ze wil de HBO-studie merchandising/etaleur volgen en haar hobby is de paardensport. Boukje volgt een opleiding wellness aan het Friesland College in Heerenveen. Ze is sportief. Ze schaatst en fietst. De beklimming van de Alpe d’Huez is haar grote uitdaging. Hilde zit in het laatste jaar van haar opleiding fotografie in Drachten. Ze wil hierna een opleiding Media, Informatie & Communicatie volgen. Stappen met vriendinnen, koken en films zijn haar liefhebberijen.

Máxima als popster in Tjalleberd

TJALLEBERD – Prinses Máxima werd op basisschool De Streek in Tjalleberd als een popster door de enthousiaste leerlingen onthaald. Nu was het ook de muziek die haar naar het dorpje voerde. Ze is namelijk via het Oranjefonds de drijvende kracht achter het programma Kinderen maken Muziek. Máxima hoopt dat hierdoor de leegloop van studenten aan de conservatoria een halt wordt toegeroepen. Op De Streek bekeek ze het project ‘Pop in de school’, een van de 31 die onder het leerprogramma vallen. Uiteindelijk is het doel om uit de leerlingen op zes basisscholen in Heerenveen, Opsterland en Skarsterlân/Lemsterland een orkest samen te stellen.

Zeewier zuivert water

LEEUWARDEN – De nieuwe filtermethode waarbij zeewier wordt gebruikt om zware metalen uit water te halen wordt doorontwikkeld. Vier bedrijven en een kennisinstelling gaan dit doen. De provincie Friesland levert een bijdrage van twee ton aan het project. De subsidie is afkomstig uit het regionaal innovatieprogramma Fryslân Fernijt III.

De methode draagt de naam CleanWater Adsorbens. Dit is gebaseerd op het principe waarbij het absorberende zeewier zware metalen uit water aan zich bindt. Het zeewier wordt met zuur en/of base behandeld waardoor het meer metaal absorbeert. Deze methode is een goed alternatief voor de filtermethode met zand en bacteriën. Tijdens de behandelingen wordt een waardevol bijproduct gevormd dat plantengroei stimuleert. Deze gecombineerde productie is een nieuw idee dat nog niet in laboratoria is onderzocht.

De bedrijven Feyecon, Algae Biotech CleanWater, Hortimare en Afmitech ontwikkelen deze filtermethode. De bedrijven werken samen met het Centre of Expertise Watertechnology in Leeuwarden.

Het project heeft tot doel om de methode te testen in een aantal proefopstellingen. Eerst komt er een demonstratie-unit. Later komt er ook bij de rioolwaterzuivering van Leeuwarden een demonstratieopstelling. Op basis van de resultaten wordt er een grootschalige test in Spanje uitgevoerd.

Dit project speelt in op de regelgeving van de Europese Kaderrichtlijn Water (KRW). Hierin staat beschreven dat de kwaliteit van het water moet verbeteren. In de KRW zijn onder andere nieuwe richtlijnen voor de concentraties van zware metalen opgesteld. Naast Friesland dragen ook de Europese Unie, het ministerie van EL&I en Samenwerkingsverband Noord-Nederland (SNN) bij aan het project.

Advocatenbureau beklimt Alpe d’Huez voor Jeugdsportfonds Friesland

LEEUWARDEN - Advocatenbureau Tulp Advocaten heeft dit jaar de Alpe d’Huez beklommen. Het opgehaalde geldbedrag werd geschonken aan het Jeugdsportfonds Friesland. Tijdens de persdag van Cambuur op werd de cheque uitgereikt aan Cor Greben voorzitter van het Jeugdsportfonds Friesland.

Bij de uitreiking van de cheque en de persdag van Cambuur, waren ook 15 enthousiaste kinderen van de Leeuwarder Plataanschool uitgenodigd. Deze kinderen sporten ook via het Jeugdsportfonds Friesland. Zij werden in het officiële Cambuurtenue gehesen en mochten zo één voor één op de foto. Aansluitend werd er een foto van de groep gemaakt met de voltallige selectie van Cambuur. Maar Cambuur doet meer. In september geven de spelers een clinic voor de basisschoolleerlingen van de Plataanschool.

Het Jeugdsportfonds creëert sportkansen voor kinderen tot 18 jaar die leven in gezinnen waar de financiële middelen ontbreken om lid te worden van een sportvereniging. Dankzij het Jeugdsportfonds wordt dit wel mogelijk gemaakt en kan de (sport)droom van deze jongeren waar gemaakt worden.

Clubkostuum van Van der Gang voor sc Heerenveen

DOKKUM - Voorafgaand aan het oefenduel tegen jubilaris Be Quick Dokkum heeft de eerste selectie van sc Heerenveen het officiële clubkostuum in ontvangst genomen bij Van der Gang herenkleding uit Dokkum. Van der Gang is al jarenlang verantwoordelijk voor de clubkleding van sc Heerenveen. Jan-Michiel van der Gang: 'Ieder jaar verzorgen wij het clubkostuum. Het moet enerzijds naadloos passen bij de traditie van de club, en anderzijds ook per persoon ‘op maat’ zijn.' Dit seizoen is gekozen voor een effen kostuum in Napolitaans blauw. 'Uiteraard met pompeblêden als detail. Voor de staf is er ook weer een mooie das. De spelers hebben een iets informeler geheel en zijn dasloos. Iedereen moet zich er goed in voelen.'

Woudagemaal ontvangt 25.000ste bezoeker

Het bezoekerscentrum van het ir. D.F. Woudagemaal in Lemmer heeft op dinsdag 12 juni jl. de 25.000ste bezoeker ontvangen. Dhr. Van de Streek uit Elburg kwam nietsvermoedend binnen en werd samen met zijn echtgenote hartelijk ontvangen door vrijwilligster Klaasje Van der Vecht. Elke dag verzorgt een groep vrijwilligers, uit een pool van 80 mensen, vanuit het bezoekerscentrum rondleidingen door het ir. D.F. Woudagemaal, het grootste nog werkende stoomgemaal ter wereld. Sinds 1998 staat het Woudagemaal op de Werelderfgoedlijst van UNESCO. Het bezoekerscentrum biedt jong en oud een magistrale beleving van stoom, architectuur en water. In het belevingscentrum, dat via een loopbrug is verbonden met het gemaal, krijgen bezoekers informatie over het Woudagemaal en waterbeheer in Fryslân door middel van een indrukwekkende 3D-film, interactieve watertafel, de galerij der Groten, animaties en proeven.

Zonta veilt haringvaatje voor de Veilige Veste

BEETSTERZWAAG - Bij de vele tradities die Friesland rijk is, is de veiling van het haringvaatje van de Zonta dames zo na de derde maal al niet meer weg te denken van de societykalender. De Friese afdeling van de Zonta hield haar veiling in de tuin van Landgoed Lauswolt. Dit jaar werd de veiling volgens het Amerikaanse systeem gehouden, welke inhoud dat per bod de bieder 10 euro neertelt. Na een schuchtere start kwamen de bieders toch echt los. Huub Sterkenburg hield als veilingmeester het overzicht en wees tenslotte Loek Hermans aan als koper van het vaatje. De opbrengst van de veiling, kaartverkoop en sponsorgelden gaat geheel ten goede van het opvanghuis de Veilige Veste in Leeuwarden. Lees meer over de haringparty’s in het Fries Journaal van juli/augustus, 6 juli bij de abonnees op de mat.

[banner]

Geen crisisharing in Friesland

JOURE - De nieuwe haring is in Friesland tijdens haringparty's volop geproefd. 'Geen crisisharing, want hij is lekker vet,' sprak Hans Wiegel bij De Hinde in Hindeloopen. Frans Koning, 70 jaar en nog steeds aan het roer in De Koningshof in Heerenveen, mocht 300 gasten verwelkomen. Reitse en Tryntsje Spanninga van 't Plein hadden weer visboer Doede Bleeker gecharterd. Zoals altijd kregen de gasten de maatjes vers van het mes. Lees alles over de haringparty's in het Fries Journaal van juli/augustus, 6 juli bij de abonnees op de mat.

[banner]

Première Bonifatius de Musical

DOKKUM - Op historische grond, in de Bonifatiuskapel van Dokkum, vond de première plaats van de indrukwekkende musical Bonifatius. Na afloop was er een afterparty waar uiteraard de Bonifatius Bitter van Berend Wouda werd geschonken.

Deze musical vertelt het levensverhaal van de omstreden missionaris Bonifatius (Richard Spijkers), die in het jaar 754 na Chr. bij Dokkum om het leven is gebracht. Bonifatius wordt in de musical neergezet als man van vlees en bloed. Tijdens zijn missie om de Friezen te bekeren krijgt hij te maken met uiteenlopende emoties en dilemma’s die ervoor zorgen dat hij een innerlijke strijd moet voeren tussen liefde, passie en geloof. De beeldschone non Lioba (Wieneke Remmers), sluwe bisschop Hildegar (Theun Plantinga) en zijn impulsieve leerling Sturmius (Wouter Braaf) zorgen ervoor dat het nemen van de juiste beslissingen er niet makkelijker op wordt. Andere rollen zijn die van Willibrordus (Paul Donkers), Alrun (Lotte Verhoeven), Koning Redbad (Inne Bilker),  Sidonius (Milan van Weelden) en de Friese Druide (Syb van der Ploeg). De musical speelt nog tot 10 juni.

[banner]

Willem gaat diep

HALFWEG - Willem van Hanegem was de gewiekste strateeg op het middenveld die zag wat er allemaal kon gebeuren. En hij speelde er op in, bij Feyenoord vooral bij het Nederlands elftal. Willem gaat diep is ook een EK-boek, met de geschiedenis van het Europees kampioenschap, van 1960 tot nu. Willems scherpe en originele kijk op voetbal is niet aan slijtage onderhevig. Op zijn 68ste ziet de volksheld nog alles en hij voorziet wat er gaat gebeuren. Wie goed naar de oude meester luistert, kan er veel van opsteken. Jaap Visser en Wessel Penning luisterden goed en schreven ze op, Willems wijsheden over het Feyenoord van Ronald Koeman en John Guidetti, Feyenoords wondermiddenveld van 1970, het Barcelona van Lionel Messi, het Inter van Mario Corso, het Nederlands elftal van Bert van Marwijk, het Oranje van Rinus Michels, de achteruitgang in de eredivisie, tennisvoetbal op leven en dood en de kracht van het denken: ‘Snelheid zegt niets, je moet op tijd vertrekken.’

[banner]

Beatrix opent provinciehuis Fryslân

LEEUWARDEN - Vanmiddag heeft Koningin Beatrix het Friese provinciehuis in Leeuwarden officieel geopend. Zanger Syb van der Ploeg componeerde speciaal voor deze plechtigheid het lied Mei-inoar ien (Met elkaar één) en schreef de tekst. Dirigent Anne Oosterhaven leidde de korenzang. Het nieuwe provinciehuis is ontworpen door architect Sjoerd Soeters. Bijzonder aan het gebouw is dat binnen een stedelijke omgeving het monumentale gedeelte en de nieuwbouw perfect samengaan. Het gebouw is op tijd en binnen het beschikbare budget van 79,8 miljoen gerealiseerd en opgeleverd door Bouwgroep Friso.

[banner]

Rode vrouwen bij rode burgemeester

HEERENVEEN – Dat moet goed voelen voor burgemeester Tjeerd van der Zwan (PvdA) van Heerenveen: het is alles rood wat de klok slaat. Hij verwelkomde ruim 400 dames van de Red Hat Society. Ze gingen in een optocht van het treinstation naar het Abe Lenstra stadion waar ze werden vermaakt met cabaret en muziek. Van der Zwan deed in stijl mee: hij droeg een felrode stropdas. De Red Hat Society is eind vorige eeuw in Amerika opgericht en in 2005 kwam er een Nederlandse club. Het doel is plezier te maken. Vrouwen die vijftig jaar en ouder zijn dragen een rode hoed en paarse kleding. Jongere dames een roze hoed en lila kleding. Natuurlijk werden de pompeblêden in de outfits verwerkt, zoals op de foto te zien is. Volgens Froukje Pool, hoofd van de Friese afdeling van de society en als zodanig de ‘Queen Afrodyn’, was het een geweldig evenement. foto © Anne van der Woude

[banner]

Mooiste benen komen uit Friesland

AMSTERDAM - De mooiste benen komen uit Friesland. Tjiske Annie Vries uit Drogeham heeft de titel 'Mooiste benen van Nederland 2012' gewonnen. Dit is bekendgemaakt tijdens de verkiezing ‘Mooiste benen van Nederland’ welke Cosmopolitan in samenwerking met Gillette Venus Pro Skin voor de 5e keer organiseerde.

[banner]

Oranje volgens Guus

OLDEBERKOOP – Oranje volgens Guus is een foto-expositie van dertig jaar Oranje en is tot en met 1 juli te zien bij Hotel Restaurant Lunia. Guus Dubbelman heeft oog voor de andere kant van Oranje, de emoties, de tegenstellingen tussen blank en Surinaams, het sporthart dat aan menige prestatie ten grondslag ligt. Onlangs werd nog ander werk van hem uitgegeven, zoals De val van De Muur, het leven in Afrika, de Koerdische vluchtelingenkampen, het verdwijnen van het communisme in Roemenië en de massagraven in Zaïre.

[banner]

Liter fan Piter

SNEEK - Na een rijk bandverleden (o.a. met het roemruchte Okke Hel) werd in 1987 de basis gelegd voor een lange en succesvolle carrière als troubadour. Deze mijlpaal (25 jaar) was voor Piter Wilkens dan ook aanleiding om een verzamel CD (o.a. It paad werom, Bêst genôch, Knoopkes, Dykskiep) uit te brengen, met de titel 'Bêst Genôch'. Om de keel te smeren is er een vloeibare samenwerking aangegaan met Heleen Sonnenberg van de Weduwe Joustra en beschikt Piter nu over het bijzondere slokje, zijn eigen Beerenburg: de 'Liter fan Piter'.

[banner]

Friesland onder de loep

Vroeger ging het in de politiek meestal over idealen, tegenwoordig louter om economie. Terwijl het toch zo simpel kan zijn. Het begrotingstekort op nul houden, dan hoeft het nooit meer over economie te gaan, want daar redden mensen en bedrijven zichzelf wel mee. Maar als je het al normaal vindt dat je jaarlijks drie procent ...

 

te lezen in het Fries Journaal - voor onze abonnees

ga naar de pagina abonnement of abonnement neem telefonisch contact op  0514-531891 of 06-21524276 of stuur een mail naar abonnement@friesjournaal.nl

Zwart op Wit

‘Bouw een nieuw Thialf in Amsterdam. Thialf Amsterdam; dat klinkt nog goed ook. Ik heb al vaak meegemaakt dat potentiële sponsors afhaken omdat schaatsen in Heerenveen is. Als je een ijsstadion bouwt in Amsterdam. Of voor mijn part in Rotterdam of Utrecht, heb je veel meer potentiële bezoekers en potentiële investeerders dan in Friesland.’ Michiel Wienese van schaatsploeg 1nP.

‘We willen op vakantie wat anders doen dan normaal. In Friesland zitten we niet in de gayscene, bijna al onze vrienden zijn hetero. Dus op vakantie vinden we het dan wel leuk dat het speciaal voor homo’s is.’ Alfons en Glenn genieten van Fort Lauderdale.

‘De oorlog zat nog vers in het geheugen, dus wij waren ‘dy Dútsers’. Veel kinderen kregen een pets in het gezicht van de hoofdmeester. Alleen bij mij zei hij er ook nog eens rotmof bij.’ Oliver Jongsma (vroeger Schmiedel), schrijver van het boek ‘Opgroeien in het verkeerde land’, werd gepest op school.

‘Ik ben een strenge, ouderwetse werkgever: mijn wil is wet. En iedereen vaart hier wel bij.’ Directeur/eigenaar Albert Oosting van woon- en zorghuis Bos en Meerzicht in Oudemirdum en Huys ter Swaach in Beetesterzwaag.

‘De zorg is verzakelijkt en gebureaucratiseerd. Als elke minnut moet worden geregistreerd, neemt niemand nog eigen initiatief. Geen mens die z’n nek nog durft uit te steken.’ Albert Oosting.

‘Een man erbij geeft een prettig effect. Die hebben ambitie, willen presteren, iets nieuws bedenken.’ Albert Oosting over de advertentie voor een nieuwe directeur waarin hij meldde dat bij gelijke geschiktheid de voorkeur naar een man zou uitgaan.

‘Nederland heeft boven zijn stand geleefd.’ President Klaas Knot (opgegroeid in Friesland) van De Nederlandsche Bank wil dat het begrotingstekort wordt beteugeld omdat anders de staatsschuld volledig uit de hand loopt.

‘Synergie met Sportstad? Laat me niet lachen. En op een gegeven moment kwam de markt om de hoek. Die zou er wel miljoenen in willen steken. Ik zei: jullie geloven zeker nog in Sinterklaas!’ Voormalig directeur Jarko Nieweg van Thialf bij zijn afscheid.

‘Friezen moeten iets meer met de tieten vooruit.’ Reclameman Eugène Roorda.

‘Misschien moet ik eerst de Europa Cup I winnen met Harkemase Boys.’ Henk de Jong is ondanks zijn voortreffelijke staat van dienst niet toegelaten tot de cursus Coach Betaald Voetbal.

‘Twee dingen horen echt bij Friesland: deze bank en de Elfstedentocht.’ Jort Kelder.

‘Hier doe ik later mijn voordeel mee.’ De failliete casinomiljonair Wim Beintema zit niet bij de pakken neer.

‘Geert Wilders eindigt als erelid van de PvdA. Je kunt mensen geen koopkracht garanderen met geld dat je niet hebt.’ CDA-fractievoorzitter Sybrand van Haersma Buma (geboren en getogen in Sneek).

‘Ik denk dat het de laatste kans is die de Nederlandse vakbeweging krijgt.’ Rendert Algra stapt op als voorzitter van vakbond De Unie omdat hij van mening is dat die moet meedoen in De Nieuwe Vakbeweging (DNV) van de FNV.

FJ Feest 66 | GeldXpert

WAT Borrel ter gelegenheid van 12 jaar GeldXpert | WAAR Kenniscafé Millenniumgebouw Heerenveen | WANNEER Vrijdag 9 maart | WIE Gastheren Frits de Vries (rechts op de foto rechtsboven) en Menno de Vries (geen familie) en zo’n 70 gasten | BIJZONDERHEID Vijf nachtbrakers zaten twee uur ’s nachts vast in de lift. Liftbedrijf OTIS, politie en brandweer voerden een reddingsactie uit.

Frits de Vries, waarom met 12 jaar een feestje gevierd? We zouden het eerste decennium vieren maar dat ging vanwege de financiële crisis niet door. Vervolgens dachten we het tienjarig bestaan in het elfde jaar te vieren omdat men dat toch niet door zou hebben, maar er was nog steeds die crisis.

Jullie hielden vol. Ja, dit was een last minute-actie. In oktober vieren we het 12½ -jarig bestaan. Dit was slechts een voorproefje. De gasten mochten raden hoe lang we bestaan. Arie de Jong had het goed. Hij krijgt van ons een fles. Wat erin zit is nog niet bekend.

Die crisis is er nog steeds. Officieel wel. Althans, dat zegt men. Wij zijn er zo langzamerhand wel klaar mee. Het is maar net wat je ermee doet.

Weinig dus. Inderdaad. Still going strong. In drie jaar tijd zijn er van de 17.000 banen al 10.000 verdwenen in de financiële sector, en daartoe reken ik niet de banken maar tussen-personen, adviseurs en dergelijke. En dat gaat nog even door. Maar er blijven er altijd een paar over.

Waaronder GeldXpert? Zeker. Wij hebben ons bestaansrecht bewezen.

Op basis waarvan? Omdat wij tussen de 1.200 en 1.500 vaste relaties hebben, genoeg werk van hen krijgen en omdat de banken met belachelijke voorstellen komen.

Rond de stamtafel zat een groep Polen. Als er één Pool over de dam komt, volgen er meer.

Leeuwarder RSG-reünisten na 25 jaar weer bij Ús Mem

LEEUWARDEN – In de winter van 1986/87 gingen vierde- en vijfdeklassers van de RSG in Leeuwarden op de foto bij Ús Mem op het Zuiderplein om afscheid te nemen van Karolien Lemmink, die ging verhuizen. De klasgenoten van toen vonden het een goede idee om na 25 jaar een reünie te organiseren en nogmaals op de foto te gaan, en weer bij Ús Mem die is verhuisd naar de hoek Harlingersingel en Harlingerstraatweg. Frederik Wegener Sleeswijk (zoon van onze kamerheer van de vorstin) nam de organisatie op zich. Elf mensen konden niet aanwezig zijn. Na de fotoshoot kwamen de reünisten bijeen in Café Wouters om herinneringen op te halen.

Sannemaj Betten (dichter)

Drie scholieren zijn genomineerd voor de eerste Jonge Dichter des Vaderlands waaronder Sannemaj Betten met haar gedicht De Havenverteller. In juni wordt bekend wie zich een jaar lang de jonge dichter van Nederland mag noemen. Sannemaj is druk met alle activiteiten die de nominatie met zich meebrengt zoals het opnemen van een poëzieclip. Via www.jddv.nl kan men de clips van de genomineerden bekijken en een stem uitbrengen. Naast Sannemaj is nog een Friezin genomineerd, Joanne Hoekstra uit Augsbuurt.

Volledige naam Sannemaj Betten

Geboortedatum en plaats 8-5-1995 Leeuwarden

Woonplaats Sint Jacobiparochie

Opleiding Ik zit op het moment in 5 HAVO

Gezin Gelukkig met mijn moeder Nynke, vader Jan en broertje Wouter

Hobby’s Eigenlijk alles wat je op een podium kunt doen. Dus zingen, poëzie, theater, enzovoort. Al hou ik ook van voetballen. Waar een podium niet echt geschikt voor is.

Inspiratie Gevoel

Voorbeeld Ellen ten Damme vind ik geweldig zichzelf zijn op een podium.

Ambitie Ik wil heel graag door gaan met het ontwikkelen van mezelf. En dan vooral de ontwikkeling in poëzie, voordracht, combineren met theater en muziek. Jonge Dichter des Vaderlands worden zou natuurlijk geweldig zijn.

Hoogtepunt Dat ik voor het eerst op het podium bij Kunstbende (een talentenjacht) stond, poëzie voor te dragen aan het publiek, en dat ik toen dacht: “dit wil ik voor altijd blijven doen!” (waarna ik vervolgens compleet afgeleid raakte en mijn tekst vergat, maar dit had niemand door).

Hekel aan Mijn eigen slechte gewoontes, maar dan wel bij anderen. Ook heb ik een hekel aan negativiteit.

Blij van Jou!

Beste advies ooit gekregen “Ik zou een winterjas aan doen”. Maar dat advies vervolgens wel negeren. Eigenwijs dat ik ben.

Levensmotto Dicht de wereld open!

‘De reparatiemarkt is booming’

GROUW – Tijdens de laatste wedstrijd van sc Heerenveen tegen Feyenoord werd voetbalkijkend Nederland er weer eens mee geconfronteerd: de UNIS Group in Grouw is naarstig op zoek naar mensen. In een tijd dat veel bedrijven de eindjes aan elkaar moet knopen en mensen op straat komen te staan, stoomt de UNIS Group onverdroten en anticyclisch door. Inmiddels heeft het concern verkoopvestigingen in Polen, Hongarije, Roemenië, Italië, Spanje, Frankrijk en Duitsland en in Brazilië is een reparatievestiging. De man achter het succes is Peter de Vries (56). Een pur sang ondernemer met een Steve Jobs-achtige uitstraling. Hij ontdekte een gat in de markt en zijn bedrijf is op het terrein van elektronicareparaties toonaangevend. Een nieuwe uitbreiding van de hoofdvestiging is gaande.

Terwijl de werkgelegenheid in dit land zwaar onder druk staat, adverteren jullie intensief om medewerkers te werven. Is dit de wereld op zijn kop? ‘Nou nee, want er zijn ook sectoren waarin het goed gaat. Neem bijvoorbeeld de recyclingindustrie. Na de enorme vlucht die de automatisering heeft gemaakt is er veel vraag naar het repareren van PLC’s, operation panels, robotelektronica en aandrijvingen en daar komen de servomotoren straks bij. De reparatiemarkt is booming.’

Alsof er geen crisis bestaat. ‘Er is echt wel wat mis met de markt, hoor. Als wij iemand vragen voor de backoffice krijgen we honderd reacties binnen. Dat is geen teken van weelde. En dat zo’n mooi bedrijf als Noppert failliet gaat heeft met niks anders te maken dan de economische crisis.’

Hoe is het allemaal begonnen? ‘Mijn bedrijf ontwikkelde in 1984 geheugenkaarten voor Texas Instruments. Op een gegeven moment komt Hunter Douglas binnen met de vraag of wij een probleem konden oplossen. Ik dacht: doen. Die opdrachtgever had een leuk netwerk. Wel, zo is mijn business ontstaan. In 1994 ging ik verder onder de naam UNIS Group.’

Is nieuw niet praktischer en voordeliger? ‘Nee. Het is geen weggooispul waar wij mee bezig zijn. Het is geen consumentenelektronica als wasmachines en laptops die je het beste kunt wegflikkeren als ze het niet meer doen omdat repareren al gauw te duur is. Wat wij binnenkrijgen is industriële elektronica en dat is een duurzame markt. Zelfs reparaties van tweede- en derdehands producten zijn nog aantrekkelijk. Het zijn automatiseringsonderdelen en printplaten die industriële processen op gang houden. Fabrieken kunnen zich geen stilstand permitteren. Vaak betreft het onderdelen waar geen supporting op zit van de leverancier of ze zijn uniek. Dan heb je dus een techneut nodig die het probleem kan verhelpen. Bovendien willen onze klanten een snelle service en die kunnen wij hen bieden. Spoedklussen zijn aan de orde van de dag, altijd wel tussen de twintig en dertig per week. Wij hebben zelfs een speciale spoedmedewerker aangesteld. Taxi’s uit binnen- en buitenland rijden hier af en aan. Opdrachtgevers wachten voor de deur en slapen zelfs in de auto totdat het onderdeel gerepareerd is en ze het weer meenemen. Wij plegen zo’n 25.000 reparaties per jaar.’

Elke reparatie staat op zich. Hoe vogel je uit wat er mankeert en hoe je het probleem oplost? ‘Wij hebben slimme techneuten die werken met geavanceerde test- en meetapparatuur. Wij hanteren leersystemen en bouwen zo ervaring op. Met behulp van klantinformatiesystemen documenteren wij reparaties en werkwijze.’

Wat maakt UNIS Group succesvol? ‘Onze formule en het complete pakket aan diensten. Wij zijn een one-stop-shop. Daarbij hebben onze klanten de garantie van goed werk, kwaliteit en snelle levertijden. En wat niet onbelangrijk is: wij zijn zelfkritisch, wij geven fouten toe als we die gemaakt hebben. Onder het motto: een klacht is een kans.’

Wat voor mensen zoeken jullie? ‘Technische mensen, zeg maar reparateurs, administratieve medewerkers, inkopers en internetspecialisten in de E-commerce. Momenteel lopen er 15 vacatures, maar we blijven scouten.’

Kun je voor zo’n functie gestudeerd hebben? Hoe krijg je de juiste vakmensen? ‘Er zit bij ons veel knowhow en ervaring omdat de meeste mensen al jaren bij ons werken. Nieuwe mensen leren bij ons veel in de praktijk. Er solliciteren met name MBO’ers en HBO’ers. Het belangrijkste is dat de mensen intelligent zijn, gemotiveerd zijn en zelfstandig kunnen werken.’

Hoe is het opleidingsniveau in Nederland? ‘Dat kan beter. Technisch vakonderwijs zou populairder gemaakt moeten worden en bètastudies zouden meer studenten moeten trekken. Het feit dat wij in Grouw op een personeelsbestand van 110 mensen veertien nationaliteiten in huis hebben is tekenend.’

Hebben jullie concurrentie? ‘In het buitenland zitten er een paar. In ons land zijn wij de nummer één. Enkele ex-medewerkers zijn voor zichzelf begonnen, maar sinds hun vertrek zijn wij verdrievoudigd.’

De reclame om mensen naar de UNIS Group te halen valt op. ‘Ja, ik krijg regelmatig reacties. Soms belt er zelfs een klant op.’

Waarom via de boarding in het Abe Lenstra stadion? ‘Omdat sc Heerenveen een goed medium is. Vandaar dat we bij de slotwedstrijd nog even extra goed in beeld wilden komen. Vinden onze gasten die we in onze skybox inviteren ook leuk.’

Chris Eimers coach van Friesland Flyers

Met de komst van Chris Eimers komt er een oude bekende naar de Friesland Flyers. Als speler was de geboren Groninger al actief in Heerenveen. Voor het eerst in het seizoen 1991/1992. In het seizoen 1997/1998 kwam hij weer naar Friesland na een aantal jaren in Geleen en een seizoen in Engeland te hebben gespeeld. De terugkeer leverde meteen een bekerwinst op. Eimers was goed voor 49 punten in 26 wedstrijden.

Na dat seizoen vertrok hij naar Amsterdam en speelde daar de rest van zijn carrière. Hier voegde hij nog vier bekers en vier kampioenschappen aan zijn erelijst toe. In het seizoen 2008/2009 keerde Eimers weer terug naar Heerenveen, ditmaal als coach. De Flyers bereikten dat jaar de play-offs, maar vielen buiten de prijzen. Een jaar later hielp hij Nijmegen aan het kampioenschap en het afgelopen seizoen werd hij met Geleen kampioen.

De aanstelling van Eimers past binnen de opbouw van de club, waarbij ten doel is gesteld om binnen drie jaar weer mee te doen om de prijzen. ’We waren op zoek naar een ervaren coach die weet wat het is om wedstrijden te winnen,’ aldus voorzitter Henk Hoekstra.

Eimers heeft vertrouwen in de samenwerking: ‘Toen ik werd benaderd door Marcel Nijland van de technische commissie van de Flyers stond ik wel voor een dilemma. Ik had nog een lopend contract met Geleen en had natuurlijk een mooi jaar achter de rug. Aan de andere kant gaven de gesprekken met Heerenveen me een goed gevoel. Bovendien wilde ik ook graag dichterbij huis coachen. Het reizen van Amstelveen naar Geleen kost nu eenmaal veel tijd. Wat betreft de ontwikkelingen in Friesland, staat de club aan de beginavond van wat moois en ik zou daar graag een bijdrage aan leveren.’

Prinses Margrietkanaal open voor grotere schepen

LEMMER – Het Prinses Margrietkanaal is per 1 februari 2012 toegankelijk voor grotere schepen. Scheepvaart met een diepgang tot 3.50 meter wordt van Lemmer tot aan Stroobos toegestaan. Zo wordt de weg vrijgemaakt voor meer transport over water. Dit is het resultaat van de afronding van de eerste fase van het Friese deel van het project ‘Verruiming vaarweg Lemmer-Delfzijl’.

Dit project is een samenwerkingsverband tussen de provincies Fryslân, Groningen en Rijkswaterstaat. Door verdieping en verbreding wordt de vaarweg vlot en veilig gemaakt voor grotere schepen, vierlaags containervaart en beperkte tweebaksduwvaart.

‘Dit is een mooie opsteker voor de binnenvaart. Fryslân wil deze vorm van duurzaam vervoer de maximale ruimte bieden,’ zegt gedeputeerde Sietske Poepjes.

In de tweede fase van de Vaarweg Lemmer-Delfzijl worden in totaal zes bruggen in Friesland vervangen. Deze fase loopt tot 2025. Als eerste wordt de brug bij Bergum vervangen. Ook wordt er ter hoogte van Bergum een aquaduct gebouwd als onderdeel van De Centrale As. Door het aquaduct van De Centrale As en de nieuwe brug Bergum contractueel aan elkaar te koppelen, kunnen er verschillende voordelen gehaald worden. Naast het voordeel voor de scheepvaart kan de koppeling ook financiële voordelen hebben tijdens de uitvoering. De werkzaamheden vinden van 2013 tot en met 2016 plaats.

Elfstedentocht in de Vuelta?

WARNS – Ze hadden nog nooit van de Elfstedentocht gehoord, maar het verhaal over dit grootste sportevenement van Nederland sprak hen erg aan. De directie van de Spaanse Vuelta was in Friesland om te onderzoeken of een etappe door onze provincie een meerwaarde is voor de editie van 2015 die net als in 2009 mogelijk vanuit het noorden van ons land vertrekt. De kansen daarop zijn aanzienlijk en dat de Friese elf steden er onderdeel van zijn eveneens, want de delegatie was lovend over het parcours in de provincie.

‘Ik moet zeggen dat we zwaar onder de indruk zijn van het Friese landschap,’ zei Javier Guillén, de grote baas van de Vuelta. Leeuwarden zou de finish moeten zijn en ook op de Afsluitdijk wordt gekoerst. Eind dit jaar wordt beslist of de Vuelta ons land aandoet en of Friesland in het etappeschema zit. Er moet Ä 4,5 miljoen op het kleed worden gelegd waarvan de provincies Drenthe en Friesland Ä 2,5 miljoen zouden moeten bijdragen.

De delegatie die per touringcar door Friesland reisde stond onder leiding van Jos Vaessen en KNWU-directeur Huib Kloosterhuis. Riemer van der Velde was de gids.

Varende Wagenborg-show op het Wad

HOLWERD – Met een wervelende, varende modeshow op de Waddenzee presenteerde de fameuze ontwerpster Monique Collignon de nieuwe bedrijfskledinglijn van Wagenborg Passagiersdiensten BV. De catwalk bevond zich op het autodek van het veerschip Oerd, waar na afloop een intieme afterparty werd gehouden.

[banner]

Wagenborg geeft een extra dimensie aan het vervoer van passagiers. ‘Waarom zou je van werkkleding geen modieuze outfit maken? Mensen voelen zich daar heel prettig in en ik vind het ook representatiever dan een ruim zittende overal,’ zei directeur Ger van Langen van Wagenborg Passagiersdiensten, wiens charmante partner Etty van der Veer het brein is achter de nieuwe, flitsende bedrijfsstijl.

Monique nam de uitdaging graag aan om er iets moois van te maken: ‘Ik doe dit met opzet niet vaak, maar voor Wagenborg wilde ik graag een uitzondering maken omdat ik dol ben op de Waddeneilanden. Dit bedrijf spreekt me nu eenmaal aan en ik wil laten zien dat je de kleding van je mensen op subtiele wijze kunt opwaarderen.’

Waar liet ze zich door inspireren? Monique: ‘Door het even lieflijke als ruige Wad natuurlijk, en door de prachtige luchten. De kleuren ervan vind je terug in de outfits, die zowel iets stoers, sportiefs als modieus hebben.’

De schoenen die erbij horen zijn ontworpen door een al even illustere naam: Jan Jansen. Hij was door persoonlijke omstandigheden op het laatste moment verhinderd bij de presentatie aanwezig te zijn. Naast de bedrijfskledinglijn showde Monique ook nog de casual lijn ‘1898’ die aan boord, online en in de shop in de nieuwe veerterminal kan wordt verkocht, en de collectie MC Couture Light die via Wehkamp wordt vermarkt.

Aan boord vloeide de champagne van Laurent-Perrier rijkelijk, terwijl Reitse Spanninga een keur aan exclusieve lekkernijen de revue liet passeren. Helemaal in de stijl van Wagenborg, welk bedrijf de dienstverlening cachet geeft met comfortabele vertrekhallen, shops, luxe en exposities.

‘Nog voordat de mensen aan boord gaan moeten ze het vakantiegevoel al hebben,’ vindt Ger.

‘Dutch Regimental’ voor Hans Wiegel

DOKKUM – De blazer is van alle tijden. Klassieker kan een kledingstuk niet zijn. De geschiedenis van de blazer gaat terug tot 1837 toen de bemanning van het Britse fregat Blazer er tijdens het bezoek van Koningin Victoria pico bello moest uitzien. De kapitein besloot dat de mariniers een kort blauw jasje met gouden knopen moesten dragen en de blazer, genoemd naar het schip, was een feit.

[banner]

Met de benoeming van Van der Gang in Dokkum tot één van de vier Dutch Regimental Depothouders in ons land schaart deze gerenommeerde herenkledingzaak zich bij een select gezelschap. De anderen zijn Town & Country in Arnhem, Edgar N in Driebergen-Rijsenburg en Oger in Amsterdam (met vestigingen in Den Haag, Rotterdam en Enschede).

‘De krijgsmacht vormt de basis van de dresscode,’ aldus Jan-Michiel van der Gang.

‘Traditiegetrouw is er voor elke gelegenheid een andere wijze van kleden, waarbij elk detail een bijzondere betekenis heeft. Je mag stellen dat alles geënt is op de blazer. De ultieme blazer is die van de Dutch Regimental die onder streng toezicht op maat wordt gemaakt. Een zegen voor de liefhebbers die zweren bij de blazer en een aangename verrassing voor ‘freshmen’ die het fenomeen nog mogen ontdekken.’

De Dutch Regimental is een actuele lifestyle collectie, waarin het rijke verleden van de Koninklijke Marine, Koninklijke Landmacht en Koninklijke Luchtmacht de boventoon voert. De authenticiteit van de collectie, ontworpen en gemaakt onder auspiciën van het Ministerie van Defensie, wordt gekenmerkt door het gebruik van originele decoraties. De exclusiviteit wordt gewaarborgd door de strenge selectie van verkooppunten. Deze genieten het exclusieve recht om de originele krijgsmachtblazer, het icoon van de collectie, in het maatwerkprogramma op te nemen.

Iemand moest de eerste zijn die bij Van der Gang Dutch Regimental-blazer kreeg aangemeten en dat was Hans Wiegel. Een man van statuur die de blazer cachet geeft, en omgekeerd natuurlijk. Jan-Michiel van der Gang nam de maten op.

‘Ik heb altijd rond de 52-54 gezweefd,’ zei Hans, en dat bleek nog zo. Hij mocht kiezen tussen een double of single breasted. Het werd de enkele rij knopen: ‘Want van de double breasted heb ik al een aantal exemplaren.’

Verder mocht Wiegel kiezen tussen een badge van de luchtmacht, landmacht en marine. Dat hij graag een luchtmachtbadge op zijn jasje wilde heeft te maken met de Vliegbasis Leeuwarden. Het voortbestaan daarvan is volgens Wiegel van groot belang: ‘Binnenkort tref ik minister Hans Hillen. Ik zal tegen hem zeggen dat de vliegbasis moet blijven en dat hij dan als dank een blazer van mij krijgt!’

De blazer werd hem aangeboden door kolonel Dennis Luyt, commandant van de Vliegbasis Leeuwarden waar sinds de WO II het 322-squadron is gestationeerd. Nadenken over wat hij ’s ochtends aantrekt hoeft hij niet: ‘Dat is het gemakkelijke van een uniform.’

Net als het uniform geeft een blazer een wij-gevoel, een identiteit.‘Het is dan ook meer dan een stuk stof met goud,’ vindt Luyt, die zich volgend jaar verheugt op 100 jaar militaire luchtvaart, een mijlpaal die met veel blazervertoon wordt gevierd.

Voor Wiegel was het niet voor het eerst dat hij bij Van der Gang over de vloer kwam: ‘In 1968 kocht ik in Ee, vlak boven Dokkum, een huisje. Zodoende ken ik de zaak al lang. Jan-Michiel is een aardige jongen en een goede ondernemer. Defensie heeft een goed adres gekozen.’

Ondergedompeld in de huiskamersfeer van gastvrij Goerres

AKKRUM – Het is rustig op deze woensdagochtend in hotel-restaurant Goerres. Nog weinig reuring, maar dat is stilte voor de storm. De meivakantie is aanstaande en dan zal de sfeervolle zaak volstromen met hotelgasten, toeristen en watersporters. Volgens uitbaters Frans Goerres en Petra Bos wordt dat ook tijd. ‘We hebben tot nu toe een koud voorjaar en dan hebben wij minder gasten. Zodra de zon schijnt zit ons terras aan het water vol en is het een komen en gaan van boten aan onze steiger. In 2011 was het voorjaar prachtig en de zomer tegenvallend, dan nu maar andersom,’ klinkt het optimistisch.

Een jaar geleden vierde de familie Goerres het 50-jarig jubileum van hun bedrijf. Op de huidige locatie aan de Kanadeeskestrjitte is al 125 jaar een hotel gevestigd. Pake Frans Goerres begon in Aldeboarn een hotel onder zijn naam. Zijn oudste zoon Paul nam later de zaak over. Piet en Anneke Goerres hebben in 1961 het toenmalige Hotel Prinsen in Akkrum gekocht. De naam Prinsen werd veranderd in Goerres. Het bedrijf ontwikkelde zich van een dorpscafé met een paar hotelkamers tot een volwaardig en breed horecabedrijf met tevens vergaderfaciliteiten en een culinair restaurant.

Frans Goerres: ‘In de loop der jaren hebben mijn ouders de zaak stap voor stap uitgebreid. Zodra er een belendend pand te koop stond werd dat door heit en mem weer aan het hotel toegevoegd.’

Het hotel onderging vele verbouwingen. Ook het waterterras werd flink vergroot. In 2010 was de mooie serre aan het water de laatste uitbreiding. Hier hebben de gasten ook bij koud weer zicht op het riviertje de Boorne. Goerres sr. overleed in 2006. Moeder komt nog regelmatig langs. ‘Met een positief kritische blik,’ aldus Frans.

Horeca en onderwijs In 1995 nam Frans het bedrijf over van zijn ouders. Zijn twee broers hadden geen belangstelling en met een diploma van de hotelschool op zak was Frans de meest aangewezen opvolger.

‘Maar het is niet zo dat ik dat altijd heb gewild. Ik had zoals vele jonge mensen geen idee wat ik wilde worden. Als bootjesgek heb ik eerst een aantal jaren in de botenbouw gezeten voordat mijn ouders wilden stoppen met het hotel. Ik ben wel een horecaman, ik houd van de afwisseling en het ondernemerschap. Ik ben geen type voor een vaste dagindeling op kantoor. Hier in het bedrijf is echt elke dag weer anders. Er moet van alles gebeuren en je ontmoet natuurlijk heel veel verschillende gasten.’

Na een aantal jaren verruilde Petra Bos haar baan in het onderwijs voor een leven naast Frans in het bedrijf. ‘Horeca en onderwijs gaan slecht samen. Als ik vrij was, was Frans altijd aan het werk. Hoewel mijn hart wel bij het onderwijs ligt, was het geen goede combinatie. Sindsdien doen we het samen, met een aantal vaste medewerkers, en ben ik in het vak gegroeid. Het blijft een uitdaging om er wat moois van te maken en steeds weer nieuwe dingen te verzinnen.’

‘Frysk mediterraan’ Frans is graag in de keuken, maar als eigenaar moet je zichtbaar zijn voor de gasten: ‘In de keuken krijg je niet alles mee van wat er in het hotel en restaurant gebeurt.’

Sinds een aantal jaren heeft Hotel Goerres een chef kok in dienst. Het hotel telt slechts twaalf kamers. Het restaurant is derhalve de belangrijkste pijler van Goerres, dat zich profileert als ‘Frysk Mediterrane keuken’ met veel aandacht voor vis. De keuken combineert Friese eigenheid met een exotisch tintje. Een gevolg van de veranderingen in culinair Friesland.

‘Tegenwoordig koken ze allemaal met Friese streekproducten. Dat deden wij vijftien jaar geleden al. Onze producten worden voor een groot deel door lokale en regionale vissers, slagers en groenteboeren geleverd. De paling wordt om de hoek gevangen op het Sneekermeer, het biefstukje komt uit Oosthem en de kaas uit De Deelen. Om ons nu van al die Friese restaurants te onderscheiden hebben we een mediterraan accent toegevoegd aan de kaart,’ zegt Frans.

Paling en snoekbaars De aanvoer van vis is niet meer wat het geweest is. ‘Er wordt veel minder paling gevangen en snoekbaars wordt echt een zeldzaamheid. We blijven continu op zoek naar nieuwe producten en recepten, omdat we ons ook echt willen profileren als een culinair restaurant. Eetcafés zijn er genoeg. De afgelopen jaren is vrijwel iedere dorpskroeg omgetoverd tot eetcafé. Wij willen in een andere hoek van het restaurantspectrum zitten.’

Dat heeft ook te maken met de relatief rustige wintermaanden waarin de familie Goerres het vooral van de regio moet hebben. Er worden veel familiefeestjes gegeven of andere groepsbijeenkomsten. Aan meer bekendheid geven aan het restaurant in de winter wordt gewerkt. Want de Friezen ontwikkelen zo langzamerhand een Bourgondische levensstijl waarbij buiten de deur eten steeds meer voor komt. Met het ijs in de sloten wordt Goerres omgetoverd tot ‘iisherberch’ en is het een fantastische pleisterplaats voor schaatsers.

Frans en Petra wonen met hun kinderen naast de zaak. Dat biedt zowel voor- als nadelen. Frans: ‘Als een gast in de file staat en pas om middernacht arriveert, dan kan ik toch naar huis gaan om zijn komst af te wachten. Aan de andere kant ben je natuurlijk nooit echt vrij. We staan altijd klaar om bij te springen, maar dat is ook weer makkelijk op momenten dat het even piekt. We gaan wel eens even met de boot varen op een mooie dag, maar vooral Petra kan het dan moeilijk loslaten.‘

Zij vult aan: ‘Je weet gewoon nooit hoe druk het ineens kan worden. Als er een zeilgroep van twintig personen aanlegt, dan is het makkelijk als iemand even helpt. Ik blijf dat echt moeilijk vinden. Maar we gaan wel met vakantie hoor. Altijd op wintersport, en ’s zomers met onze boot zeilen.’

Gastvrijheid Hotel Goerres is echt een familiehotel met een intieme, gemoedelijke sfeer dat een aantal jaren geleden de Fryske gastvrijheidprijs won. Geen wonder dat gasten steeds weer terugkeren naar Akkrum, zoals een Brabants herengezelschap dat ieder jaar een weekend naar Friesland komt voor het schaatsen in Thialf.

‘Ze kwamen al bij de ouders van Frans over de vloer. Het weekend dat ze er zijn is het hier feest en lijkt het hier wel Hotel op Stelten,’ lacht Petra. Ook zijn er veel gasten die iedere week een paar dagen in Friesland moeten werken en dan overnachten bij Goerres.

‘Deze zaak is natuurlijk veel persoonlijker dan een grote hotelketen. Mensen krijgen hier toch een beetje het huiskamergevoel en dat is fijn als je iedere week een paar dagen van huis bent, zoals een meneer uit Zeeland die al vier jaar lang iedere maandag en dinsdag bij ons komt.’

In deze nieuwe tijd van social media en snelle verveling, is het best lastig om aantrekkelijk te blijven. Goerres heeft ook een Twitter en een Facebook account. Nieuw dit jaar is de “zamibo” (zaterdagmiddagborrel) waar ondernemers uit Akkrum elkaar eenmaal per maand bij Goerres kunnen treffen. Dit is een groot succes en zal de komende winter weer worden voortgezet. Goerres biedt tevens veel verschillende arrangementen met fietsen en varen en men kan terecht voor een heuse Hege Tee (high tea). Via Twitter werd heel snel een freelance kok gevonden. ‘Een personeelslid zette het op Twitter en heel snel hadden we een reactie. Het was een goede kok, maar het zal je niet verbazen dat hij continu tweets de wereld instuurde via zijn telefoon. Het was dus een echte twitterkok,’ vertelt Frans met een glimlach.

Jonasduik in de Boorne Deze kok zal ongetwijfeld ook een nat pak hebben gehaald in de Boorne. Want dat overkomt vrijwel ieder personeelslid. Een laatste dag voor een vakantie of een definitief afscheid wordt steevast afgesloten met een jonasduik door de personeelsleden.

Frans, die zelf graag het laatste duwtje geeft: ‘Eén van de eisen die wij aan nieuwe personeelsleden stellen is of ze een zwemdiploma hebben. Het natte pak is een traditie die door sommige uit alle macht wordt geprobeerd te vermijden. Uiteindelijk ontkomen ze er niet aan. Hoewel, er is eens iemand richting Aldeboarn gerend en ontsnapt.’

Hij en Petra beleven duidelijk nog steeds veel plezier aan hun fraaie bedrijf. ‘Om de vijf jaar hebben we samen een soort van evaluatie of we doorgaan. Inmiddels komt de twintig jaar in zicht en dat zullen er vast en zeker meer worden.’

‘Aalscholvers belangrijker dan een visserman?’

Naam André Sterk | Leeftijd 67 | Woonplaats Lemmer | Burgerlijke staat Gehuwd met Dowine drie zoons (Bertus, Theo en Laurens) | Functie Gepensioneerd ondernemer | Locatie De Hinde Hindeloopen | Chef-kok Harmen Ligthart | Gastvrouw Bea Ligthart | Bediening Karin Westerhof

Wanneer begon je met werken? ‘Ik was 14 en zat op de ULO. Toen werd ik van de 3e naar de 2e klas gezet. Dat was niet best. Heit zei: wil je werken? Ik zei ja. Wel, zei hij, maandagochtend om vijf uur aan de slag. Als je 21 bent, zei hij, is een kwart van de zaak van jou. Ik heb namelijk twee broers, Gerard en Peter, die ook in het bedrijf terechtkwamen met dezelfde afspraak. Ik had dus zeven jaar de tijd om er een groot bedrag van te maken. Dat was slim gezien van die ouwe.’

Kreeg je salaris? ‘Ach, er werd me weleens wat toegestopt. Tien gulden , waarvan vijf als kostgeld voor mijn moeder en vijf voor kleding, maar dat ging dan op aan bier.’

Wat is de historie van jullie bedrijf? ‘In 1882 vroeg Johannes Sterk, zoon van een vishandelaar, een bouwvergunning aan voor een bedrijf in visverwerking. Hij had zeven zonen die allemaal in de zaak gingen werken. Ze deden vooral in ansjovis, waarvan het merendeel naar Duitsland werd geëxporteerd. Met de afsluiting van de Zuiderzee in 1932 dacht men de ansjovis nooit meer terug te zien en werd er in de periode voor het aanleggen van de Afsluitdijk hevig gespeculeerd met ansjovis, die je gepekeld en geconserveerd in blik jaren kon bewaren. Handelaren verhypotheekten bij wijze van spreken hun sokken om ansjovis te kopen. Oerpake Johannes ging voor de snelle gulden, maar zijn zoons, waaronder pake Gerardus,wachtten met verkoop. Echter, een jaar later kwam in Duitsland Hitler aan de macht en hij kocht alle ansjovis in Spanje bij zijn vriend Franco. Je kon de Noordoostpolder zowat droogleggen met ansjovis, zoveel werd daar weg gekieperd. Voor vermogens. Na de Tweede Wereldoorlog nam vader Wiro, zoon van Gerardus, het visverwerkingsbedrijf over. ís Zomers rookten we paling en ís winters hielden we ons bezig met het inleggen van haring in het zuur en het roken van haring en makreel. In 1969 kwam er een verbod op de palingvisserij en schakelden we over op Noordzeevis die op Urk werd aangevoerd. In de loop der jaren werden we een industriële onderneming die machinaal vis verwerkte en verpakte. Tot we in 1990 de zaak verkochten aan het Britse Hazlewood. Mooi op tijd, want de quoteringsproblematiek speelde al.’

Als broers konden jullie het over verkoop eens worden? ‘Ja. Kijk, zolang de bank mede de baas is binnen je bedrijf, dan wijzen als vanzelf de neuzen in dezelfde richting. Maar als je bedrijf stevig op eigen benen staat, dan ontstaat er meer discussie. Er kwam nog wat bij: we werkten keihard. Hoe lang zou je dat tempo vol kunnen houden? Bovendien diende de volgende generatie zich aan. Samenwerking als broers kan soms moeilijk zijn, maar neven met elkaar vonden wij geen goed vooruitzicht. Verkopen was verstandig. Met zijn drieën zijn we nog drie jaar doorgegaan als manager/adviseur.’

Bij jou kroop het bloed waar het niet gaan kon. ‘In 1994 ben ik voor mezelf begonnen. Ik moest ondernemen. Bij de verkoop was een concurrentiebeding als clausule opgenomen, maar ik mocht wél in visafval. Ik kocht veel visafval. Dat exporteerde ik in ingevroren blokken naar Rusland voor de nertsenfokkerijen daar. Sinds 1998 ben ik weer in diepgevroren vis begonnen, een bedrijf dat inmiddels is overgenomen door mijn zoons Bertus en Theo, hoewel ik nog nauw betrokken ben. Laurens studeert nog. Het bedrijf brengt momenteel 35 soorten vis op de markt en die komen overal vandaan: Vietnam, China, Kazachstan, Ierland, Scandinavië enz. Alles wordt per pallet uitgeleverd. De export vindt plaats door heel Europa en naar Canada en Amerika. Wat ik nog doe is de palinghandel. Ik haal van mei tot november wilde paling uit een Iers meer dat kleiner is dan het IJsselmeer en waar jaarlijks wel 400 ton gevangen wordt. Maar ja, ze hebben daar geen last van aalscholvers die hier worden beschermd en die veel paling en andere vis opvreten... De paling wordt levend naar ons land gevlogen en hier op maat gesorteerd en aan rokerijen verkocht. Daarnaast bezigheden als ze maar met water te maken hebben. Zoals zomers zeilen en ‘s winters schaatsen.’

Heb je wel eens in je rats gezeten wat betreft de kostwinning? ‘Ik heb een paar dips genoemd en als ondernemer kun je tegenslagen niet voorkomen. Verder niet echt zolang je maar gezond blijft.’

Vlees of vis? ‘Vis! Ik eet wel eens een stukje vlees, maar ik word blij als ik een vis op mijn bord heb. Jarenlang begon ik de dag met een zure haring.’

Lunch of diner? ‘Als ondernemer kun je voor een lunch geen tijd hebben. Nu heb ik er wel tijd voor en vind ik het super om tussen de middag ergens te lunchen.’

Koester je nog ambities? ‘Ik heb het liever over wensen. Dat het met onze kinderen goed gaat en dat ze elkaar helpen en steunen. Zakelijk gezien hoop ik dat het brengers worden en geen halers.’

Menu Aperitief Laurent-Perrier Champagne Hollandse garnalen huisgepeld (mayonaise, tuinkruidenvinaigrette, appel) | Chablis-Vieilles Vignes (Savary) Gebakken rode mulfilet met ratatouille en ras el hanout | Bandol rosé (Domaine Tempier) Osmerus eperlanus (gefrituurde spiering uit het IJsselmeer, knoflookmayonaise, salade) | Manincor Alto Adige - Pinot Bianco (chardonnay en sauvignon) Gemarineerde ananas met kardemomijs | Montecristo Muscat Dulce (Bodegas Camilo Castila)

Whisky’s in een voormalige gaarkeuken

GRONINGEN – Volksgaarkeukens zijn er altijd geweest. Helaas zijn ze uit het horeca-aanbod verdwenen. Wie denkt dat je er niet meer kreeg dan een smakeloze prak heeft het mis. Neem het WEEVA (Woon En Eethuis Voor Allen, sinds 1871) in Groningen. Vanouds een beroemde gaarkeuken met de slogan: ‘Wie Weeva’s stamppot heeft gegeten, Zal zeker nooit ’t adres vergeten’. Na 141 jaar bestaat het WEEVA nog steeds en is het nu een fameus restaurant dat is geïntegreerd in het Martini Hotel inclusief But Gett Hostel met in totaal 400 kamers.

De man die nieuw leven in WEEVA blies is de bekende Groninger horecaondernemer Frans Kappenburg. Vorig jaar werd een grootscheepse verbouwing afgerond.

‘Een miljoeneninvestering, maar het was het waard. Er staat aan het Gedempte Zuiderdiep nu een accommodatie die top is. Een verrijking voor de stad,’ aldus Frans, die meer moeite heeft met de tijdgeest dan met moderniseren. Zo variëren tegenwoordig de hotelprijzen. Ze stijgen of dalen naar gelang de vraag uit de markt. Dat vereist een uitgekiend geautomatiseerd reserveringssysteem.

Frans: ‘Uiteraard ga ik met de tijd mee en spelen wij in op ontwikkelingen en trends, maar als traditionele hotelier sta ik er te ver vanaf. Om die reden heb ik de helft van de aandelen overgedaan aan Fed Dalebout, die tevens de directie voert. Ik ben voortaan slechts als medeaandeelhouder betrokken.’

Voor de eerste keer is in het in 2011 heropende WEEVA het openingsdiner van het Whiskyfestival Noord-Nederland gehouden. Dat is een culinair festijn voor whiskydrinkers, die bij elk van de zeven gangen een andere whisky dronken c.q. proefden. Whiskykenner Martine Rouet vertelde bij elke whisky een verhaal. Chef-kok Johannes Hovius draaide zijn hand niet om voor de 90 couverts tijdens de laatste (7e) editie: ‘Elke avond is het hier een schot in de roos.’

Roelof Douwstra was opgetogen over de whisky’s en over de locatie: ‘Wat mij betreft blijven we hier. Het eten was super.’Dronken werd hij niet: ‘Om het vol te houden moet je niet meer dan 1 cl whisky per gang nemen en vooral tijdens het eten drinken om het effect van de whisky optimaal te proeven. Géén wijn erbij drinken, dat gaat niet goed. Alleen water. Na afloop neem je een wat zachtere whisky die goed bij koffie en chocola past.’

Ambachtelijke creativiteit in Het Ambacht

HEERENVEEN – Toen ondernemer Bert Jonker (Clafis Ingenieus) twee jaar geleden de oude Technische School (van 1908) aan de Burgemeester Falkenaweg in Heerenveen kocht zag hij in het voorste gedeelte van het pand vrijwel meteen een restaurant. Hij liet de school zien aan de andere leden van zijn kookclubje: Hans de Bruijne, Jan Kees Sorgdrager, Albert Heikens, Robert Hoekstra en Bert Benthem. Ze zagen zich allemaal al zitten in deze ruimte met een industriële uitstraling. En zo is Het Ambacht ontstaan. Een bijzonder restaurant, waar Henk Markus de scepter zwaait, waar zoveel mogelijk biologisch en met streekproducten wordt gekookt en waar in samenwerking met de gemeente Heerenveen en re-integratiebureau Fifteen Werkt op een zijspoor geraakte jongeren nieuwe kansen krijgen.

‘Heb je nog zoiets als een school?,’ vroeg Bert aan Piet Zijlstra van de gemeente Heerenveen in verband met de nieuwe, grotere huisvesting die hij zocht en het liefst een ruim en karakteristiek pand. De vraag was niet moeilijk te beantwoorden. Bert zag dat wat hij voor ogen had – wonen, werken en eten – in dit forse pand te realiseren was. Voor de commerciële ruimtes is veel belangstelling. De grond erachter was eveneens interessant en is inmiddels met de verkoop aan Bouwgroep Heerenveen en Proplan Heerenveen een toegevoegde waarde gebleken. In 2010 werd met de restauratie begonnen en die is thans afgerond. Aanvankelijk zou het restaurant ‘De Skoalle’ gaan heten maar toen Bert ontdekte dat de school als ‘Ambachtsschool’ is gesticht werd de naam ‘Het Ambacht’ beter gevonden en ook beter passen bij de doelstellingen.

Elfstedenvoorzitter Wiebe Wieling en oud-sprintkampioen Jan Ykema kwamen de zaak officieel openen. Dat coryfeeën uit de schaatssport werden aangezocht lag voor de hand. Bert Jonker is namelijk als sponsor actief in het schaatsen. Er waren meer (voormalige) schaatscracks te zien zoals Jan Blokhuijsen, Harm van der Pal, Yep Kramer, Rien de Roon en Herbert Dijkstra (Studio Sport).

Wiebe en Jan vormden als duo wel een paar apart. Wiebe als bestuurder en onderwijstopman die in de luwte opereert en Jan als de grillige vedette die de zelfkant van de samenleving heeft opgezocht. Maar hoe stabiel Wiebe ook oogt, toen de winter zich aandiende ging hij wel over één nacht ijs. De volgende ijswinter zal hij met argusogen worden gevolgd en ondervindt hij de druk die een topsporter als Jan van nature kreeg opgelegd. Succes daarmee, Wiebe!

Dat Henk Markus (47, De Klinze, La Crémaillière, Stadhouderlijk Hof) van De Nieuwe Mulderij in Leeuwarden patron/cuisinier is van Het Ambacht is verrassend. Het kookclubje had Pietro Milan van PerBacco op het oog omdat men daar de culinaire sessies hield. Deze transfer ging echter niet door waarna men de keus liet vallen op Henk Markus, die zijn zaak in de hoofdstad te koop heeft gezet. In Het Ambacht is hij samen met souschef Carlos Blankers jobcoach van een groep leerlingen die wordt gekneed in het culinaire vak en waarvoor het restaurant subsidies ontvangt. Henk is tevens aandeelhouder (40%) van Het Ambacht. De overige aandelen zitten in de besloten vennootschap van de zes kookclubleden: Sisto Riario Sforza, genoemd naar een Italiaanse kardinaal (1810-1877), welke naam het kookclubje tegenkwam op een culinaire studiereis naar Italië.

Stoomgemaal cd geen dood bier

TACOZIJL – Hilda Boesjes-Beljon en Stoffel Zandstra (rechts) overhandigen de eerste exemplaren van de Wouda Stoomgemaal cd aan burgemeester Dick Stellingwerff van Lemsterland (links) en bestuurslid Wytze de Haan van Wetterskip Fryslân. Dat gebeurde natuurlijk in het monumentale stoomgemaal bij Tacozijl, dat op de werelderfgoedlijst van de UNESCO staat. Aanleiding tot het maken van de cd was het prachtige stoomgemaallied dat Stoffel schreef en componeerde ter gelegenheid van de opening van het nieuwe bezoekerscentrum van het ir. D.F. Woudagemaal op 4 oktober 2011. Syb van der Ploeg zong toen dat lied met het Lemster Shantykoor, dat samen met het Wivenkoar de 17 nummers op de cd zong. Alle liedjes op de cd zijn geschreven door Stoffel Zandstra, die door directeur Hilda Boesjes van het Woudagemaal werd gevraagd om het stoomgemaallied te schrijven. Wytze de Haan roemde ieders inzet: ‘De mannen zingen de liedjes alsof ze het zelf beleven. En dat moet ook, want anders is het zingen als dood bier. En dea bier is as in bh oan de waskline.’ Het bezoekers- en educatiecentrum is een groot succes. Gehoopt en gerekend werd op jaarlijks 15.000 gasten, maar die werden alleen al begin januari genoteerd. Als het zo doorgaat moeten er gemakkelijk meer dan 50.000 bezoekers door de poort gaan.